ΠΑΣΥΡΙΖΟΚ

Δύο τελεσίδικες καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος του Αλέξη Μητρόπουλου... βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ

Παρουσιάζεται ως "ολόλευκος αγωνιστής της Δημοκρατίας και του Δικαίου". Βγαίνει στις τηλεοράσεις και γίνεται ο άκαμπτος κατήγορος του Μνημονίου και των πολιτικών που το ψήφισαν, ο άοκνος εργάτης - υπερασπιστής του μισθού και της σύνταξης (χωρίς βεβαίως να λέγει ότι το πράττει "κατ' επάγγελμα" και με το αζημίωτο). Ήλθε σε σύγκρουση με το ΠαΣοΚ από το οποίο αποχώρησε συμπράττοντας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις πρόσφατες εκλογές μάλιστα εξελέγη βουλευτής του κόμματος του κ. Τσίπρα. Πρόκειται για τον "εργατολόγο" κ. Αλέξη Μητρόπουλο. Ο κόσμος νομίζει ότι με τέτοιες "καθαρές επιστημονικές, αριστερές δυνάμεις" θα τα καταφέρουμε καλύτερα. όμως, το αστείο είναι όμωςότι υπάρχουν δύο τελεσίδικες καταδικαστικές αποφάσεις εναντίων του, για να τις δούμε:

"Η πρώτη απόφαση έχει εκδοθεί από το 16ο Τμήμα του Εφετείου Αθηνών: Πρόεδρος Χ. Παπαηλιού, εισηγητής Θ. Μπίρμπος, μέλος Π. Ζωντανού. Ο κ. Μητρόπουλος καταδικάζεται να επιστρέψει 300.000 δολάρια ΗΠΑ, μαζί με το νόμιμο τόκο από τις 26-4-1999, τα οποία υπεξαίρεσε από συνάδελφό του.

Η δεύτερη απόφαση έχει εκδοθεί από το 4ο Τμήμα του Εφετείου Αθηνών: Πρόεδρος Ε. Σκούρα, εισηγητής Π. Ευαγγελίδης, μέλος Αικ. Νομικού. Ο κ. Μητρόπουλος καταδικάζεται να επιστρέψει άλλα 300.000 δολάρια ΗΠΑ μαζί με το νόμιμο τόκο τα οποία ενθυλάκωσε παρανόμως από την αμοιβή άλλου δικηγόρου σε υπόθεση κοινού πελάτη τους.

Και στις δύο περιπτώσεις η πράξη χαρακτηρίζεται κακουργηματική, πράγμα που σημαίνει ότι μετά το αστικό σκέλος ο κ. Μητρόπουλος κινδυνεύει και με ποινικές συνέπειες εφόσον κατατεθούν μηνύσεις σε βάρος του.

Ο κ. Μητρόπουλος κατέφυγε στον Άρειο Πάγο του οποίου η απόφαση ήταν απορριπτική γι' αυτόν και μεταξύ άλλων αναφέρει (για όποιον έχει το κουράγιο να την διαβάσει παραθέτουμε μεγάλο μέρος της: 

Ο Άρειος Πάγος

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα,Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γεωργίου Καλαμίδα ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη – Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα, και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

Αριθμός 925/2009

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26ης Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Αλέξη Μητρόπουλου του Παναγιώτου, δικηγόρου, κατοίκου Αθηνών, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Κωνσταντινίδη.

Του αναιρεσιβλήτου: ... δικηγόρου, κατοίκου Αθηνών, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12 Φεβρουαρίου 2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 372/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 9721/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χρυσικός, ανέγνωσε την από 8 Σεπτεμβρίου 2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 22-2-2008 αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο αυτοπροσώπως παραστάς αναιρεσίβλητος την απόρριψή της καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται και αν παραβιάσθηκαν οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών των άρθρων 173 και 200 Α.Κ.. Οι ερμηνευτικοί αυτοί κανόνες εφαρμόζονται από το δικαστήριο της ουσίας όταν κατά την ανέλεγκ2τη, ως προς αυτό, κρίση του, διαπιστώνει ότι υπάρχει στη σύμβαση κενό ή αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βουλήσεως των συμβαλλομένων. Η διαπίστωση αυτή του δικαστηρίου της ουσίας μπορεί είτε να αναφέρεται στην απόφαση ρητώς, είτε να προκύπτει από αυτήν έμμεσα όταν, παρά τη μη ρητή αναφορά της διαπιστώσεώς της, που δεν είναι υποχρεωτική, ή ακόμα και παρά τη ρητή διαβεβαίωση της ανυπαρξίας της, το δικαστήριο προβαίνει σε ερμηνεία της συμβάσεως, η οποία (ερμηνεία) αποκαλύπτει ότι το δικαστήριο βρέθηκε μπροστά σε κενό ή αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βουλήσεως των συμβαλλομένων, τα οποία ακριβώς δημιούργησαν την ανάγκη να καταφύγει σε ερμηνεία της. Μόνο η παράλειψη της μνείας των διατάξεων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ δεν συνιστά παραβίασή τους, αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη κατά την ερμηνεία της συμβάσεως τα ερμηνευτικά κριτήρια που προβλέπονται με αυτές. Παραβιάζονται δε οι κανόνες αυτοί όταν το Δικαστήριο, παρά τη διαπίστωση έστω και έμμεσα, κενού ή αμφιβολίας σχετικά με την έννοια της δήλωσης βούλησης, παραλείπει να προσφύγει σ’ αυτούς, για τη διαπίστωση της αληθινής έννοιας των δηλώσεων ή να παραθέσει στην απόφασή του τα πραγματικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει η εφαρμογή τους ή προβαίνει σε κακή εφαρμογή τους, με την έννοια ότι το ερμηνευτικό πόρισμα στο οποίο, μετά από την ερμηνεία της δικαιοπραξίας κατέληξε (το δικαστήριο), δεν είναι σύμφωνο με την καλή πίστη και τα «συναλλακτικά ήθη» (Ολ. ΑΠ 26/2004, Α.Π. 1183/2007). 

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ακούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ’ αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού και εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ. ΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ. ΑΠ 861/1984). 

Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν «αιτιολογία» της απόφασης, ώστε το πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα η ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, τους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν προβάλλεται καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως αβάσιμος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο. Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 91, 92 και 124 του ν.δ. 3026/1954 και 871 του Α.Κ. προκύπτει ότι για την αξίωση δικηγόρου καταβολής συμφωνημένης αμοιβής του για την επίτευξη εξώδικου συμβιβασμού, απαιτείται να συνετέλεσε πράγματι αυτός στην επίτευξη του συμβιβασμού, που προϋποθέτει τη διάλυση της υφιστάμενης μεταξύ των συμβιβασθέντων έριδας ή αβεβαιότητας με αμοιβαίες υποχωρήσεις και όχι την απλή σύμπραξή του σε επί μέρους ενέργειες (Α.Π. 660/2002).

Διαφορετική δε είναι η περίπτωση εκείνη για την οποία επί συναφούς διαφοράς έκρινε η Ολ.ΑΠ 9/2008 κατά την οποία για τον εξώδικο συμβιβασμό καταρτίσθηκε από τα ενδιαφερόμενα μέρη και υπογράφηκε έγγραφο, οπότε η αμοιβή του συμπράξαντος στο συμβιβασμό Δικηγόρου κρίνεται στο πλαίσιο των διατάξεων των άρθρων 173 και 124 του ν.δ. 3024/1954 σε συνδυασμό με τη διαπίστωση του κρίσιμου γεγονότος περί του κατά πόσο ο συμπράξας Δικηγόρος κατάρτισε και το έγγραφο του συμβιβασμού και το υπέγραψε. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ’ αριθ. 9721/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών έγιναν δεκτά τα ακόλουθα κατά την ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων: «Οι διάδικοι είναι δικηγόροι Αθηνών και διατηρούν ανεξάρτητα δικηγορικά γραφεία. Ειδικότερα ο εκκαλών – ενάγων, ο οποίος διορίσθηκε το 1979 ως δικηγόρος στο δικηγορικό σύλλογο Ηλείας, το 1993 μετατέθηκε στο δικηγορικό σύλλογο Αθηνών και στο διάστημα από το Μάϊο του 1993 μέχρι τον Απρίλιο του 1994 περίπου συστεγάσθηκε στο γραφείο του εφεσίβλητου – εναγομένου επί της οδού Σίνα 18. Από το 1994 διατηρεί ανεξάρτητο δικηγορικό γραφείο αρχικά επί της οδού Λυκαβηττού και στη συνέχεια επί της οδού Σόλωνος 54, έχει δε ειδικευτεί, λόγω και της προϋπηρεσίας του ως εφοριακού υπαλλήλου, σε θέματα φορολογικού δικαίου, καθώς και σε θέματα εμπορικού δικαίου. Ο εφεσίβλητος – εναγόμενος, ο οποίος είναι επίσης δικηγόρος και καθηγητής εργατικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διατηρεί επίσης ανεξάρτητο δικηγορικό γραφείο επί της οδού Σίνα 18. Στο διάστημα από το 1994, που ο εκκαλών – ενάγων εγκαταστάθηκε σε δικό του ανεξάρτητο δικηγορικό γραφείο, μέχρι το 1999, που ανέκυψε η κρινόμενη διαφορά, οι διάδικοι, λόγω και της προσωπικής σχέσεως που είχε δημιουργηθεί μεταξύ τους και με τον αδελφό του εφεσίβλητου – εναγομένου επίσης δικηγόρο Δημήτριο Μητρόπουλο, συνεργάστηκαν επανειλημμένα, ως ανεξάρτητοι δικηγόροι, σε διάφορες υποθέσεις, ανάλογα με το αντικείμενο και την ειδικότητα του καθενός, κυρίως δε σε υποθέσεις, στις οποίες είχε ειδικευτεί ο εκκαλών - ενάγων. Τέτοια συνεργασία έγινε και στην κρινόμενη υπόθεση.

Πλέον συγκεκριμένα αποδείχθηκαν τα εξής στοιχεία με την κρινόμενη υπόθεση. Στις 8-4-1995 απεβίωσε ο επιχειρηματίας Δημήτριος Μανιός, ιδρυτής ομίλου επιχειρήσεων, αποτελουμένου από ημεδαπές και αλλοδαπές εταιρείες, καταλείποντας ως μόνους εξ αδιαθέτου κληρονόμους του τη μητέρα του Βασιλική Μανιού και τα δύο αδέλφια του Ευαγγελία Ζαχαρίου – Μανιού και Βασίλειο Μανιό. Μετά το θάνατο αυτού με επιμέλεια του δικηγόρου ..., ο οποίος ήταν φίλος του θανόντος και της οικογένειας Μανιού, υποβλήθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών η από 20-10-1995 αίτηση των τριών κληρονόμων του θανόντος προς παροχή κληρονομητηρίου και εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 828/31-1-1996 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία διατάχθηκε η παροχή κληρονομητηρίου σ’ αυτούς, ως μόνων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του θανόντος και εκδόθηκε το υπ’ αριθμ., 5-θΟ/15-3-1996 πιστοποιητικό κληρονομητηρίου της αρμόδιας γραμματέως του Πρωτοδικείου Αθηνών.

Μετά το θάνατο του Δημητρίου Μανιού τη διοίκηση και τη διαχείριση όλων των περιουσιακών στοιχείων και των επιχειρήσεων, που ανήκαν στην κληρονομιά του, την ανέλαβε ο εκ των κληρονόμων του αδελφός του Βασίλειος Μανιός, με την ανοχή των άλλων δύο κληρονόμων. Τα πρώτα έτη οι σχέσεις των τριών κληρονόμων του θανόντος δεν παρουσίασαν προβλήματα. Ωστόσο από τα μέσα του 1998 άρχισαν να δημιουργούνται μεταξύ τους και κυρίως μεταξύ των δύο αδελφών προστριβές με αφορμή τον τρόπο διαχειρίσεως της κληρονομιάς εκ μέρους του Βασιλείου Μανιού. Έτσι η αδελφή του θανόντος Ευαγγελία Ζαχαρίου, ενεργούσα και για λογαριασμό της μητέρας της, απευθύνθηκε στους δικηγόρους Στέφανο Δεληκωστόπουλο και Λάμπρο Σινανιώτη και τους ανέθεσε την εκπροσώπησή τους και την εντολή να ενεργήσουν για τη δικαστική και εξώδικη επίλυση των διαφορών τους με το Βασίλειο Μανιό και για τη διανομή της κληρονομιάς. Μετά από αυτά άρχισαν συζητήσεις προς επίλυση της διαφοράς τους μεταξύ των δικηγόρων αυτών και των δικηγόρων του Βασιλείου Μανιού (Θεόδωρου Σιούφα, Χαράλαμπου Σιούφα και Στέλιου Παπανδρεόπουλου). Στις 26-1-1999 οι δικηγόροι Στέφανος Δεληκωστόπουλος και Λάμπρος Σινανιώτης επέδωσαν στο Βασίλειο Μανιό την από 2-12-1998 έγγραφη δήλωση της Ευαγγελίας και της Βασιλικής Μανιού, με την οποία αυτές τον καλούσαν να τους παραδώσει την αναλογία τους από τις μετοχές όλων των εταιρειών, που είχε συστήσει ο θανών, να τις καταστήσει συνδικαιούχους σε όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς του θανόντος και να τους αποδώσει λογαριασμό για τη μέχρι τότε διαχείριση της κληρονομιάς.

Μετά την επίδοση της δήλωσης αυτής ο Βασίλειος Μανιός απευθύνθηκε στον εφεσίβλητο – εναγόμενο, ο οποίος γνωριζόταν και είχε φιλικές σχέσεις με το θανόντα αδελφό του, καθώς και στο δικηγόρο ... ο οποίος όπως αναφέρθηκε, είχε επίσης φιλικές σχέσεις με την οικογένεια Μανιού και τους ζήτησε να διερευνήσουν, αν υπήρχε δυνατότητα συμβιβαστικής επίλυσης των περιουσιακών τους διαφορών με τους άλλους δύο κληρονόμους. Σε συνάντηση και σε σχετική συζήτηση που έγινε μεταξύ των δικηγόρων αυτών και του Βασιλείου Μανιού παραβρέθηκε και ο εκκαλών – ενάγων, προφανώς λόγω της ειδικότητας, την οποία απαιτούσε το αντικείμενο και ο χειρισμός της υποθέσεως και την οποία ειδικότητα, όπως αναφέρθηκε, είχε αυτός. Μετά από αυτά περί τα τέλη Φεβρουαρίου του 1998 ο εφεσίβλητος – εναγόμενος ήλθε σε επαφή με την Ευαγγελία Μανιού και την ενημέρωσε ότι ο αδελφός της επιθυμεί τη συμβιβαστική επίλυση των διαφορών τους, μετά δε τη συζήτηση και την ενημέρωση που είχε από αυτή για τις ενέργειες, στις οποίες είχαν προβεί μέχρι τότε οι δικηγόροι της, της υπέδειξε και την έπεισε ότι πρέπει να επιδιωχθεί η συμβιβαστική επίλυση των διαφορών τους. Επίσης της είπε ότι προσφέρεται να συμβάλλει στη συμβιβαστική επίλυση των διαφορών τους, αν απεγκλωβιζόταν αυτή από τους μέχρι τότε δικηγόρους της Στέφανο Δεληκωστόπουλο και Λάμπρο Σινανιώτη. Μετά από αυτά η Ευαγγελία Μανιού ανακάλεσε την εντολή της από τους παραπάνω δικηγόρους της, μετά δε την ανάκληση της εντολής από αυτούς αυτή, ενεργούσα και για λογαριασμό της μητέρας της Βασιλικής Μανιού, ανέθεσε προφορικά στον εφεσίβλητο – εναγόμενο, στον εκκαλούντα – ενάγοντα και στον ...να χειρισθούν από κοινού την επίλυση των κληρονομικών τους διαφορών με το Βασίλειο Μανιό.

Η ανάθεση από την Ευαγγελία Μανιού προφορικά στους διαδίκους και στο δικηγόρο ... να χειρισθούν από κοινού και οι τρείς την υπόθεση της επίλυσης των κληρονομικών διαφορών αυτής και της μητέρας της με το Βασίλειο Μανιό και όχι αποκλειστικά στον εφεσίβλητο – εναγόμενο, όπως ισχυρίζεται αυτός, προκύπτει κατά τρόπο που δεν επιδέχεται αμφιβολία τόσο από την ένορκη βεβαίωση του καθόλα αξιόπιστου μάρτυρα ιατρού Κων/νου Ζαχαρίου, συζύγου της Ευαγγελίας Μανιού, όσο και από την ένορκη κατάθεση του ιδίου, η οποία περιέχεται στα υπ’ αριθμ. 197/2002 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στο οποίο συζητήθηκε αγωγή του ... κατά της Ευαγγελίας Μανιού προς καταβολή της αμοιβής του και προσεπίκληση της Ευαγγελίας Μανιού, ενωμένη με παρεμπίπτουσα αγωγή αυτής κατά του εφεσίβλητου – εναγομένου. Η κρίση αυτή ενισχύεται και από τα διαλαμβανόμενα στην προσεπίκληση και την ενωμένη με αυτή παρεμπίπτουσα αγωγή, την οποία η Ευαγγελία Μανιού είχε ανακοινώσει3 στον εκκαλούντα – ενάγοντα με το από 14-2-2002 δικόγραφο ανακοίνωσης δίκης, στην οποία αναφέρονται πέραν των άλλων κατά λέξη και τα εξής: «Τότε άρχισε ξανά η αντιδικία, στην οποία ο μεν Βασίλης Μανιός είχε δικηγόρους του το γραφείο Σιούφα, ενώ εγώ είχα αποξενωθεί από τους μέχρι τότε δικηγόρους μου (Στεφ. Δεληκωστόπουλο και Λαμπρ. Σινανιώτη) και δέχθηκα να υπερασπισθούν τα συμφέροντά μου οι Αλέξης Μητρόπουλος, .... και ... από κοινού και με ενιαία συνολική αμοιβή. Ρητά συμφωνήθηκε ότι ο τρόπος εργασίας και αμοιβής τους είναι ζήτημα που δεν δικαιολογείτο, ούτε υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος να διαπραγματευθώ με τον καθένα από αυτούς ξεχωριστά, επειδή ακριβώς ήταν θέμα της μεταξύ τους εσωτερικής συμφωνία, στην οποία εγώ δεν είχα λόγο να συμμετάσχω». Τα ίδια δε διαλαμβάνονται και στις προτάσεις της Ευαγγελίας Μανιού κατά του εφεσίβλητου – εναγομένου στη δίκη αυτή επί της προσεπικλήσεώς της και της ενωμένης με αυτή αγωγής της κατά αυτού και στις οποίες ειδικώς για το θέμα αυτό αναφέρονται κατά λέξη τα εξής: «Την εντολή την έδωσα, όπως διεξοδικά αναφέρω στην προσεπίκληση – παρεμπίπτουσα αγωγή μου και στους τρεις δικηγόρους μου από κοινού, έναντι κοινής αμοιβής 3.000.000 δολαρίων, όπως βεβαιώνουν τόσο ο ... όσο και ο ... στις πρόσθετες παρεμβάσεις τους».

Επίσης ενισχύεται η κρίση αυτή και από αυτά που αναφέρονται στην από 25-7-2001 δήλωση της Ευαγγελίας Μανιού προς το Ανώτερο Δικαστήριο της Πολιτείας της Καλλιφόρνια για την Κομητεία του Λος Άντζελες, στην οποία αναφέρονται πέραν των άλλων κατά λέξη και τα εξής: «Επαναλαμβάνω ότι ο κος Κοντογούρης ενήργησε για λογαριασμό μου σε οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις. Στην πραγματικότητα τα πρόσωπα, που βοήθησαν την μητέρα μου και εμένα και διαπραγματεύτηκαν την κατάρτιση του συμφωνητικού συμβιβασμού με τον αδελφό μου και γενικότερα μας παρείχαν συμβουλές κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων αυτών ήταν τα εξής: α) Ο κος Αλέξης Μητρόπουλος πληρεξούσιος δικηγόρος, β) ο κος ... πληρεξούσιος δικηγόρος, γ) ο κος ... πληρεξούσιος δικηγόρος, δ) ο κος ....πληρεξούσιος δικηγόρος, ε) η κα ....συγγενικό πρόσωπο».

Τέλος ενισχύεται η κρίση αυτή και από τα περιλαμβανόμενα στην από 13-2-2002 σύμβαση που υπογράφηκε ενώπιον συμβολαιογράφου του Λονδίνου Richard John Saville μεταξύ των Α) Κων/νου Εμμανουήλ, ως ειδικού πληρεξουσίου του Βασιλείου Μανιού, Β) του εκκαλούντος – ενάγοντος και του Ζαχαρία Ζαχαρίου ως ειδικών πληρεξουσίων της Ευαγγελίας Μανιού, Γ) του εκκαλούντος – ενάγοντος και του Μιχαήλ Ιωαννίδη, ως ειδικών πληρεξουσίων της Βασιλικής Μανιού και Δ) του Χαράλαμπου Σιούφα, στην οποία αναφέρονται πέραν των άλλων κατά λέξη και τα εξής: «Τα μέρη αναγνωρίζουν και επικυρώνουν την ισχύ α) της Σύμβασης που έγινε ανάμεσα στους ΒΜ, ΕΜΖ και ΒΚΜ στις 30-3-1999 και β) τη Σύμβαση για μερική διανομή με ημερομηνία 12-10-1999…. Ομολογείται στο παρόν από τα μέρη ότι κατά την υπογραφή των Υπαρχουσών Συμβάσεων παρευρίσκονταν μέλη του δικηγορικού γραφείου Σιούφα, οι οποίοι ενεργούσαν ως νομικοί σύμβουλοι και διαπραγματεύτηκαν για λογαριασμό του ΒΜ και ο καθηγητής Αλέξης Μητρόπουλος, ...και ..., οι οποίοι ενεργούσαν ως νομικοί σύμβουλοι και ομάδα διαπραγμάτευσης, οι οποίοι ενεργούσαν για λογαριασμό των ΕΜΖ και ΒΚΜ». Επίσης ενισχύεται και από το μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι και οι τρεις δικηγόροι συνεργάστηκαν πράγματι μεταξύ τους για την επίτευξη συμφωνίας συμβιβαστικής επιλύσεως της διαφοράς των παραπάνω κληρονόμων, καθώς και από το ότι, όπως αποδείχθηκε, σε όλα σχεδόν τα στάδια των διαπραγματεύσεων, των συναντήσεων και των διακανονισμών με τους δικηγόρους του Βασιλείου Μανιού, που ακολούθησαν, την ανάθεση της εντολής σ’ αυτούς, παρευρίσκονταν και οι τρεις αυτοί δικηγόροι και κυρίως ο εκκαλών – ενάγων, ο οποίος, όπως προκύπτει από αυτά που κατέθεσε ο ίδιος ο μάρτυρας του εφεσίβλητου – εναγομένου στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δικηγόρος Δημήτριος Βερβεσός, την υπόθεση τη χειρίστηκε κατ’ εξοχήν και κατά κύριο λόγο αυτός (εκκαλών – ενάγων), στον οποίο είχε ανατεθεί το κύριο βάρος αυτής της υποθέσεως, γιατί, όπως κατέθεσε κατά λέξη ο μάρτυρας αυτός «ήτανε ο πιο εξειδικευμένος και ο καλύτερος από όλους μας στο να χειριστεί αυτή την υπόθεση». Η κατάθεση αυτή του μάρτυρα του εφεσίβλητου – εναγομένου επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι ο εκκαλών – ενάγων είναι ο μόνος από τους τρεις δικηγόρους, ο οποίος μετά την ανάκυψη των προβλημάτων στις σχέσεις τόσο μεταξύ τους, όσο και στις σχέσεις τους με την Ευαγγελία Μανιού, για τα οποία θα γίνει λόγος παρακάτω, συνέχισε να ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά μόνο αυτός με την εκκαθάριση των κληρονομικών διαφορών μεταξύ των κληρονόμων του θανόντος Δημητρίου Μανιού.

Ο ισχυρισμός του εφεσίβλητου – εναγομένου ότι η Ευαγγελία Μανιού ανέθεσε αποκλειστικά σε αυτόν τη διεκπεραίωση της υποθέσεώς της, δεν αποδείχτηκε ότι είναι βάσιμος ουσιαστικά, όσα δε αντίθετα κατέθεσε ο μάρτυράς του και βεβαίωσαν ένορκα οι μάρτυρές του δεν παρέχουν πίστη στο Δικαστήριο για το σχηματισμό αντίθετης δικανικής πεποιθήσεως, γιατί έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία και κυρίως με αυτά που βεβαίωσε ένορκα και κατέθεσε ο σύζυγος της Ευαγγελίας Μανιού και με αυτά που αυτή διέλαβε, τόσο στην προσεπίκληση και την ενωμένη με αυτή αγωγή κατά του εφεσίβλητου – εναγομένου, η οποία περιλήφθηκε στην ανακοίνωση της δίκης προς τον εκκαλούντα – ενάγοντα, που αναφέρθηκε, όσο και στην δήλωση της προς το Αμερικανικό Δικαστήριο, τα οποία αναφέρθηκαν και τα οποία το Δικαστήριο κρίνει ότι ανταποκρίνονται προς την αλήθεια, λαμβανομένου υπόψη και ότι τόσο ο σύζυγος της Ευαγγελίας Μανιού, όσο και η ίδια είναι οι μόνοι που μπορούν να γνωρίζουν σε ποιους έδωσε αυτή πράγματι την εντολή για το χειρισμό της υποθέσεώς της και ότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η ειλικρίνειά τους, γιατί δεν είχαν οποιοδήποτε λόγο να πουν ψέματα σε βάρος του εφεσίβλητου – εναγομένου.

Σε εκτέλεση της εντολής που έδωσε η Ευαγγελία Μανιού στους διαδίκους δικηγόρους και στον Ιωάννη Μαντζουράνη, ο εκκαλών – ενάγων συνέταξε την από 15-3-1999 έγγραφη δήλωση αυτής και της μητέρας της προς το Βασίλειο Μανιό, η οποία επιδόθηκε σ’ αυτόν την ίδια ημέρα και με την οποία αυτές, αφού του υπέμνησαν την προηγούμενη από 2-12-1998 έγγραφη δήλωσή τους, που είχε επιδοθεί σ’ αυτόν στις 26-1-1999, του γνωστοποίησαν την απόφασή τους να ορίσουν τον Κων/νο Πετρόγιαννη ως ελεγκτή, προκειμένου να διενεργήσει διαχειριστικό έλεγχο της περιόδου από 1-4-1995 μέχρι 15-3-1999. Επίσης συνέταξε αυτός (εκκαλών- ενάγων): 1) την από 18-3-1999 αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων των Ευαγγελίας και Βασιλικής Μανιού κατά του Βασιλείου Μανιού, με την οποία αυτές ζητούσαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών το διορισμό διαχειριστού της κοινής περιουσίας και της οποίας δικάσιμος ορίσθηκε η 31-3-1999, 2) την από 24-3-1999 αίτηση των Ευαγγελίας και Βασιλικής Μανιού κατά του Βασιλείου Μανιού στο Ειρηνοδικείο Αθηνών, με την οποία ζητούσαν να υποχρεωθεί ο Βασίλειος Μανιός να δώσει κατάλογο των στοιχείων της κληρονομιάς και να βεβαιώσει με όρκο την ακρίβεια αυτού και της οποίας δικάσιμος ορίσθηκε η 26-4-1999 και 3) την από 24-3-1999 κλήση των Ευαγγελίας και Βασιλικής Μανιού κατά του Βασιλείου Μανιού, με την οποία τον καλούσαν να παραστεί στην εξέταση μαρτύρων, που θα πραγματοποιούσαν στις 29-3-1999 στη συμβολαιογράφο Αθηνών Ελένη Μαρκογιαννάκη για τα θέματα της παραπάνω από 18-3-1999 αιτήσεως λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.

Και τα τρία αυτά δικόγραφα δεν υπογράφηκαν από τον εκκαλόντα – ενάγοντα, καίτοι αυτός ήταν ο συντάκτης τους, αλλά υπογράφηκαν από το δικηγόρο Κων/νο Ρήγο συνεργάτη του εφεσίβλητου – εναγομένου. Αυτό έγινε για λόγους τακτικής, όπως ισχυρίζεται ο εκκαλών – ενάγων. Άσχετα πάντως με αυτό, αποδείχθηκε ότι την επιμέλεια της συντάξεως αυτών και την επίσπευση εντεύθεν της συζητήσεώς τους, καθώς και την επιμέλεια συντάξεως της από 15-3-1999 εγγράφου δηλώσεως, της είχε ο εκκαλών – ενάγων. Αυτό προκύπτει από την ένορκη βεβαίωση της δικηγόρου και συνεργάτιδας του εκκαλούντος – ενάγοντος Γεωργίας Σπανού, η οποία είχε αρχειοθετήσει στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του γραφείου του τα σχέδια των δικογράφων αυτών, ενισχύεται δε η βεβαίωσή της αυτή και από το γεγονός ότι το πρωτότυπο του πρώτου δικογράφου και τα πρωτότυπα των δύο εκθέσεων επιδόσεως των δύο πρώτων δικογράφων στο Βασίλειο Μανιό τα έχει στο αρχείο του και τα προσκομίζει (εν πρωτοτύπω) ο εκκαλών – ενάγων.

Μετά την κοινοποίηση των παραπάνω δικογράφων η Ευαγγελία Μανιού κλήθηκε στις 26-3-1999 να μεταβεί στο γραφείο του εφεσίβλητου – εναγομένου, προκειμένου να ρυθμίσουν το ποσό της αμοιβής και των τριών δικηγόρων, ενόψει συζητήσεως της αιτήσεως των ασφαλιστικών μέτρων στις 31-3-1999 και ενόψει της πιθανολογούμενης συμβιβαστικής επιλύσεως της διαφοράς. Αυτή πήγε πράγματι στο γραφείο του εφεσίβλητου – εναγομένου, όπου την περίμεναν και οι τρεις δικηγόροι, οι οποίοι προηγουμένως είχαν συζητήσει και είχαν αποφασίσει, ενόψει της πιθανολογούμενης αξίας του μεριδίου της στην κληρονομιά, να απαιτήσουν ως αμοιβή και των τριών το ποσό των 3.000.000 δολαρίων Η.Π.Α. συνολικά. Το ποσό αυτό της αμοιβής τους το ανακοίνωσε στην Ευαγγελία Μανιού ο εφεσίβλητος – εναγόμενος, ενεργώντας για λογαριασμό και των άλλων δύο συναδέλφων του. Μετά την ανακοίνωση αυτή ο εφεσίβλητος – εναγόμενος της έδωσε και αυτή υπέγραψε την από 26-3-1999 έγγραφη δήλωση, με την οποία αυτή δήλωνε κατά λέξη τα εξής: «Αλέξη αναθέτω στο γραφείο σου την υπεράσπιση των συμφερόντων μου δικαστικά ή εξώδικα σχετικά με τα δικαιώματα ιδιοκτησίας μου στην περιουσία του “Ομίλου Δ. Μανιού”, επειδή πιστεύω ότι θα κάνεις το καθετί που είναι απαραίτητο για τη δικαίωσή μου. Στην περίπτωση επιλύσεως της διαφοράς μου, είτε με δικαστικό αγώνα είτε με συμβιβασμό τον οποίο εσύ θα μου προτείνεις ως συμφερότερο, θα δικαιούσαι αμοιβής ίσης με ποσοστό …... επί της αξίας του μεριδίου που θα λάβω, το οποίο θα σου καταβληθεί σε μετρητά».

Στη δήλωση αυτή ο εφεσίβλητος – εναγόμενος στηρίζει τον ισχυρισμό του ότι η Ευαγγελία Μανιού ανέθεσε σ’ αυτόν αποκλειστικά την εντολή διεκπεραίωσης της υποθέσεώς της και ότι το ποσό των 3.000.000 δολαρίων Η.Π.Α. συμφωνήθηκε ως αμοιβή του. Ωστόσο, η δήλωση αυτή της Ευαγγελίας Μανιού ερμηνευόμενη, όπως απαιτεί η καλή πίστη, λαμβανομένων υπόψη των συναλλακτικών ηθών, δεν έχει την έννοια ότι αυτή ανέθεσε αποκλειστικά στον εφεσίβλητο – εναγόμενο την ημέρα αυτή την εντολή για το χειρισμό της υποθέσεώς της, ούτε ότι το ποσό των 3.000.000 δολαρίων Η.Π.Α. συμφωνήθηκε ως αμοιβή δική του και μόνο, αφού, όπως αναφέρθηκε, αποδείχθηκε ότι αυτή είχε ήδη αναθέσει προφορικά και στους τρεις την εκπροσώπησή της, ενωρίτερα, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι ο εκκαλών – ενάγων είχε προβεί ήδη στις δικαστικές και εξώδικες ενέργειες, που αναφέρθηκαν και αφού δεν αναφέρεται στη δήλωση αυτή ότι αυτή ανακάλεσε την εντολή της από τους άλλους δύο δικηγόρους. Η κρίση αυτή ενισχύεται και από αυτά που βεβαίωσε ένορκα κατά λέξη ο σύζυγος της Ευαγγελίας Μανιού, ο οποίος βεβαίωσε σχετικά κατά λέξη τα εξής: “Στις 26-3-1999 κλήθηκε η σύζυγός μου να μεταβεί στο γραφείο του Αλέξη Μητρόπουλου, όπου την περίμεναν και οι τρεις δικηγόροι, προκειμένου να ρυθμίσουν οριστικά το ποσό της αμοιβής τους. Εκεί της ανακοινώθηκε ότι είχαν αποφασίσει και οι τρεις ως συνολική αμοιβή για την περίπτωση που τελείωνε η συμβιβαστική ρύθμιση και η διανομή της περιουσίας, στο ποσό των 3.000.000 δολαρίων Η.Π.Α. και για τους τρεις δικηγόρους. Η σύζυγός μου, αν και θεώρησε ότι η αμοιβή ήταν πολύ μεγάλη δέχθηκε και συμφώνησε με το ύψος της αμοιβής. Τότε ο κ. Αλέξης Μητρόπουλος έδωσε ένα έγγραφο στη σύζυγό μου, λέγοντας ότι είναι τυπικό για να το θυμόμαστε τι είπαμε, να το υπογράψει, η οποία και το έπραξε”. Επίσης ενισχύεται και από όσα κατέθεσε σχετικά ο ίδιος στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών στη δίκη, που αναφέρθηκε.

Τέλος η κρίση αυτή ενισχύεται και από το ότι όχι μόνο δεν αναγράφηκε στην δήλωση αυτή το ποσό της αμοιβής, αν και είχε ανακοινωθεί στην Ευαγγελία Μανιού ως ενιαία συνολική αμοιβή το ποσό των 3.000.000 δολαρίων, αλλά και από το ότι, ενώ ανακοινώθηκε σ’ αυτή ως ενιαία συνολική αμοιβή το ποσό αυτό, αναγράφηκε σ΄ αυτή ως αμοιβή «ποσοστό …..επί της αξίας του μεριδίου», χωρίς μάλιστα να προσδιορίζεται αυτό. Επίσης ενισχύεται και από τα διαλαμβανόμενα στην προσεπίκληση και στην ενωμένη με αυτή αγωγή της Ευαγγελίας Μανιού, η οποία περιλήφθηκε στην ανακοίνωση της δίκης προς τον εκκαλούντα - ενάγοντα, που αναφέρθηκε, στην οποία αναφέρονται πέραν των άλλων κατά λέξη και τα εξής: “Γι’ αυτό …. την 26-3-1999 ειδοποιήθηκα από τον προσεπικαλούμενο Αλέξη Π. Μητρόπουλο να προσέλθω στο γραφείο του, ώστε με την παρουσία και τον ... και .... να ρυθμιστεί ενιαία το ζήτημα της αμοιβής των δικηγόρων μου, που από κοινού με εκπροσωπούσαν. Η ρύθμιση αυτή έγινε με τον εξής τρόπο: Ο προσεπικαλούμενος μου ζήτησε να εξέλθουμε από το προσωπικό του γραφείο, στο οποίο παρέμειναν οι ... και ..., μου ανακοίνωσε δε όταν είμαστε οι δυο μας (έξω από το προσωπικό του γραφείο) ότι το ποσό, που από κοινού οι δικηγόροι αυτοί είχαν συμφωνήσει να μου προτείνουν, ανερχόταν, σύμφωνα με την από αυτούς αποτιμηθείσα αξία των περιουσιακών στοιχείων της κληρονομιάς και τις διατάξεις του κώδικα των δικηγόρων σε τρία εκατομμύρια (3.000.000) δολάρια Η.Π.Α., το οποίο θα επιμεριζόταν κατ’ ίσα μέρη στους τρεις πιο πάνω δικηγόρους μου. Το ποσό αυτό ήταν υπέρογκο, παρόλα αυτά όμως συμφώνησα να το καταβάλλω, καθώς οι υπηρεσίες των δικηγόρων μου ήταν απαραίτητες σε μένα ενόψει του επικείμενου ιδιωτικού συμφωνητικού συμβιβασμού (το οποίο θα υπογραφόταν την 30-3-1999). Μου έδωσε μάλιστα και υπέγραψα μια επιστολή, στην οποία αναφερόταν η υποχρέωσή μου”. Αλλά και από τα διαλαμβανόμενα στις προτάσεις της Ευαγγελίας Μανιού κατά του εφεσίβλητου – εναγομένου στη δίκη αυτή επί της προσεπικλήσεώς της και της ενωμένης με αυτή αγωγής της κατά αυτού ενισχύεται η ίδια κρίση, αφού αναφέρονται κατά λέξη σ’ αυτές και τα εξής: “Στην πραγματικότητα η κοινή εντολή μου προς τον ενάγοντα ... τον προσεπικληθέντα – εναγόμενο και τον ... δόθηκε πριν τις 26-3-1999, ημερομηνία κατά την οποία συμφωνήθηκε το ποσό της αμοιβής (3.000.000 δολαρίων Η.Π.Α. και για τους τρεις δικαιούχους) και ζητήθηκε από τον προσεπικληθέντα – εναγόμενο η υπογραφή από εμένα της εν λόγω επιστολής και όχι συστατικής της εντολής, που είχε πολύ ενωρίτερα ήδη δοθεί, αλλά για προσωπική κατοχύρωση του προσεπικληθέντος – εναγόμενου, ως βεβαίωση της υποχρεώσεώς μου για καταβολή αμοιβής”.

Από τα παραπάνω προκύπτει και ότι ο ισχυρισμός του εφεσίβλητου – εναγομένου ότι στις 26-3-1999, που πήγε στο γραφείο του η Ευαγγελία Μανιού δεν παραβρισκόταν εκεί ο εκκαλών – ενάγων, ούτε ο ..., είναι αβάσιμος ουσιαστικά, αυτά δε που βεβαίωσε ένορκα σχετικά ο συνεργάτης του στο γραφείο του δικηγόρος Ρήγας Μπαμπούρης δεν ανταποκρίνονται προς την αλήθεια.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι στις 30-3-1999 συνήλθαν στο γραφείο του εφεσίβλητου – εναγομένου οι δικηγόροι Θεόδωρος Σιούφας και Στυλιανός Παπανδρεόπουλος από την πλευρά του Βασιλείου Μανιού και οι διάδικοι με τον ... από την πλευρά της Ευαγγελίας και της Βασιλικής Μανιού και μετά από πολύωρες συζητήσεις και διαπραγματεύσεις επιτεύχθηκε συμφωνία συμβιβαστικής επίλυσης της διαφοράς μεταξύ των κληρονόμων του Δημητρίου Μανιού και καταρτίσθηκε προς τούτο το από 30-3-1999 ιδιωτικό έγγραφο, το οποίο υπεγράφη αργά το βράδυ της ίδιας ημέρας από τους συμβαλλόμενους κληρονόμους επί παρουσία των δικηγόρων τους. Μάλιστα όπως ισχυρίζεται ο εκκαλών – ενάγων και όπως προκύπτει από την ένορκη βεβαίωση του συζύγου της Ευαγγελίας Μανιού ο εφεσίβλητος – εναγόμενος δεν παρευρισκόταν σε όλη τη διάρκεια των συζητήσεων και των διαπραγματεύσεων, λόγω απασχολήσεώς του στο Πανεπιστήμιο. Με τη συμφωνία αυτή η μητέρα του θανόντος Βασιλική Μανιού παραχώρησε το 1/3 ποσοστό της επί της κληρονομιάς στους δύο εγγονούς τη Ζαχαρία Κων/νου Ζαχαρίου και Δημήτριο Βασιλείου Μανιό. Μετά την επίτευξη της συμφωνίας αυτής έγινε στις 15-4-1999 στα γραφεία της κοινής εταιρείας των κληρονόμων επί της οδού Κρόνου 24Α στο Καβούρι – Αττικής συνάντηση στην οποία παραβρέθηκαν για λογαριασμό της Ευαγγελίας Μανιού οι δικηγόροι Αλέξης Μητρόπουλος και ..., καθώς και η συνεργάτης του τελευταίου δικηγόρος ... και έγινε η πρώτη διανομή μέρους των περιουσιακών στοιχείων της κοινής περιουσίας, που αφορούσε μετοχές ορισμένων εταιρειών. Μετά τη διανομή αυτή ο εφεσίβλητος – εναγόμενος επικοινώνησε με την Ευαγγελία Μανιού και της ζήτησε να καταβάλλει και στους τρεις δικηγόρους της ένα μέρος της αμοιβής τους, που είχαν συμφωνήσει. Προς τούτο αυτός, ενεργώντας κατ’ εντολή και για λογαριασμό και των άλλων δύο συναδέλφων του παρέδωσε στην Ευαγγελία Μανιού τους αριθμούς πέντε τραπεζικών λογαριασμών σε τράπεζες του εξωτερικού, στους οποίους η Ευαγγελία Μανιού κατέθεσε, καθ’ υπόδειξη αυτού, το ποσό των 2.000.000 δολαρίων Η.Π.Α., εκ των οποίων 200.000 δολάρια Η.Π.Α.,κατέθεσε σε λογαριασμό που ανήκε στον ..., 200.000 δολάρια Η.Π.Α. κατέθεσε σε λογαριασμό που ανήκε στον εκκαλούντα – ενάγοντα και 1.600.000 δολάρια Η.Π.Α. κατέθεσε σε λογαριασμούς ελεγχόμενους από αυτόν (εφεσίβλητο – εναγόμενο). Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι η Ευαγγελία Μανιού κατέθεσε στις 26-4-1999: 1) 1.500.000 δολάρια Η.Π.Α. στην τράπεζα Cyprus Popular Bank (Fitzroy Branch London) στον υπ’ αριθμ. ACCT 17 – 0955 – 14 λογαριασμό, 2) 50.000 δολ. Η.Π.Α. στη Bank of Cyprus (Nikosia, Cyprus), στον υπ’ αριθμ. ACCT 0155 – 41 – 121703 – 06 λογαριασμό, 3) 50.000 δολ. Η.Π.Α. στη Bank of Cyprus (Nikosia, Cyprus), στον υπ’ αριθμ. ACCT 0155 – 41 – 121681 – 06 λογαριασμό, 4) 200.000 δολ. Η.Π.Α. στη Bank of Cyprus (Nikosia, Cyprus), στον υπ’ αριθμ. ACCT 0155 – 41 – 085561 – 06 λογαριασμό, που ανήκε στον εκκαλούντα – ενάγοντα και 5) 200.000 δολ. Η.Π.Α. στη Bank de Swiss (Zurich) που αντικαταστάθηκε μετά από την Dresdner Bank (Switzerland) Ltd, Geneva στον υπ’ αριθμ. ACCT 0383 – 116950 – 42 λογαριασμό”. Το ότι ο εφεσίβλητος – εναγόμενος, απαιτώντας από την Ευαγγελία Μανιού την καταβολή μέρους της αμοιβής τους, ενεργούσε κατ’ εντολή και για λογαριασμό και των άλλων δύο συναδέλφων του προκύπτει από την ένορκη βεβαίωση του συζύγου της Ευγγελίας Μανιού, η οποία ενισχύεται και από τα διαλαμβανόμενα από αυτή στην προς επίκληση και την ενωμένη με αυτή αγωγή, η οποία περιλήφθηκε στην ανακοίνωση της δίκης προς τον εκκαλούντα – ενάγοντα που αναφέρθηκε στην οποία αναφέρει σχετικά κατά λέξη τα εξής: “Με την πεποίθηση λοιπόν ότι το ποσό που μου ζητήθηκε αντιστοιχεί σε τμήμα της δικηγορικής αμοιβής όχι μόνο του προσεπικαλούμενου, αλλά και των ... και ..., κατέβαλα δύο εκατομμύρια (2.000.000) δολάρια Η.Π.Α., τα οποία κατέθεσα σε πέντε (5) τραπεζικούς λογαριασμούς που ο Αλέξης Μητρόπουλος μου υπέδειξε ως εξής: 1.500.000 δολ. Η.Π.Α. στη Cyprus Popular Bank (Fitzroy Branch London), 50.000 δολ. Η.Π.Α. στη Bank of Cyprus (Nikosia, Cyprus), 50.000 δολ. Η.Π.Α. στη Bank of Cyprus (Nikosia, Cyprus), 200.000 Η.Π.Α. στη Bank of Cyprus (Nikosia, Cyprus) και 200.000 δολ. Η.Π.Α. στη Bank de Swiss (Zurich), που αντικαταστάθηκε μετά από τη Dresdner Bank (Switzerland Ltd, Geneva)”.

Στις 12-10-1999 έγινε δεύτερη διανομή των κοινών περιουσιακών στοιχείων της κληρονομιάς του Δημητρίου Μανιού, που αφορούσε τα κοινά πλοία. Μετά τη διανομή αυτή ο εκκαλών – ενάγων, έχοντας υπόψη του ότι είχε κατατεθεί στο λογαριασμό του έναντι της αμοιβής του μόνο το ποσό των 200.000 δολαρίων Η.Π.Α., απευθύνθηκε στην Ευαγγελία Μανιού και διατύπωσε σχετικά παράπονα. Τότε η Ευαγγελία Μανιού τον ενημέρωσε ότι αυτή είχε καταβάλλει στις 26-4-1999 για λογαριασμό και των τριών δικηγόρων σε λογαριασμούς, που της είχε υποδείξει ο εφεσίβλητος – εναγόμενος το ποσό των 2.000.000 δολαρίων Η.Π.Α. συνολικά. Μετά από αυτά τις πρωινές ώρες της 8-11-1999 η Ευαγγελία Μανιού τηλεφώνησε στον εφεσίβλητο – εναγόμενο και του ζήτησε να συναντηθούν, πράγμα το οποίο και έγινε τις απογευματινές ώρες της ίδιας μέρας στο γραφείο του (εφεσίβλητου – εναγόμενου). Στη συνάντηση αυτή ο εφεσίβλητος – εναγόμενος παραδέχτηκε ότι η Ευαγγελία Μανιού είχε καταβάλλει το ποσό των 2.000.000 δολαρίων Η.Π.Α. και ότι αυτός παρακράτησε για τον εαυτό του το ποσό των 1.600.000 δολαρίων Η.Π.Α., αρνήθηκε δε να αποδώσει στον εκκαλούντα – ενάγοντα και στον ...τα ποσά, που αναλογούσαν σ’ αυτούς.

Πριν από τη συνάντηση αυτή στο γραφείο του εφεσίβλητου – εναγομένου, η Ευαγγελία Μανιού είχε συναντηθεί με τον εφεσίβλητο...

ΣΥΡΙΖOΤΟΥΜΠΑ ΓΙΑ ΤΙΣ 100.000 ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Διαβάστε πως με παιδιάστικα κόλπα, άλλαξαν τα λίνκ, τι βγάζει η google στην αναζήτηση 100 χιλιάδες προσλήψεις και δείτε την μεγαλοπρεπή αριστερόστροφη κωλοτούμπα τους εδώ: Έχει γίνει χαμός με τον ΣΥΡΙΖΑ που λέει ότι δεν γράφει στο πρόγραμμά του για 100.000 προσλήψεις.

Και πράγματι, αν πάτε στο σημερινό (άντε και προχθεσινό) site του δεν θα τις δείτε... τουλάχιστον όχι αν δεν ψάξετε πολύ καλά.

Αλλά συνεχίστε το διάβασμα... σας έχω λαβράκι: Πηγαίνετε παρακαλώ στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά στον ΣΥΝΔΕΣΜΟ που έγινε cached στις 6 Μαίου 2012... δηλαδή ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ! Τι γράφει πάνω πάνω; "Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ". Τι ημερομηνία έχει δίπλα; 29-11-2011. (Έχω κρατήσει πλήρες screenshot σε περίπτωση που αλλάξει σύντομα η cache του Google). 

Ψάξτε τώρα για τις 100.000 προσλήψεις. Τις βλέπετε; Ωραία... Τώρα πατήστε το Link πάνω πάνω στην σελίδα να σας πάει στο... αλλαγμένο κείμενο! Τι γράφει πάνω πάνω;"Σχέδιο της Γραμματείας για το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ (2009)". Τι ημερομηνία έχει δίπλα; 11-4-2009 Τι δεν άλλαξαν; Τα σχόλια, τα αστεράκια και τον αριθμό προβολών (καθώς είναι νεότερος και μεγαλύτερος στο... παλιό "σχέδιο για το πρόγραμμα". Τώρα θα μου πείτε... καθάρισαν κάποιο παλαιό έγγραφο!!! 

Μπα... απλά φρόντισαν να μην το βρούμε και αν το βρούμε να μας πούνε "γράφει σχέδιο της γραμματείας"... ΝΑΙ... απλά μέχρι πριν λίγες μέρες το είχαν ως "Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ" όπου μιλούσαν για 100.000 προσλήψεις. Όποιος έψαχνε με αυτές τις λέξεις το έβλεπε ΦΑΡΔΙΑ πλατιά όπως το έβλεπαν όλοι. Υπήρχε λοιπόν ή δεν υπήρχε σε σελίδα με τίτλο "Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ"; Δείτε και φωτογραφία με αφίσες του ΣΥΡΙΖΑ... όχι τίποτε άλλο μην μας περνάνε και για βλάκες!!! Στο νέο δεν μιλάνε βέβαια για αυτές... 

Όλως τυχαίως έχουν φύγει όλα τα νούμερα... Υπάρχει βέβαια διάχυτη η υπόσχεση προσλήψεων για κάλυψη όλων των κενών θέσεων. Απλά στο καινούριο "εκλογικό" πρόγραμμα έχουν ξεχάσει το πόσες είναι!!! Εντάξει ρε ΣΥΡΙΖΑ... άλλαξε το πρόγραμμά σου λίγες μέρες πριν τις εκλογές και πες μας ότι σε ψήφισαν για το καινούριο σου πρόγραμμα!!! Γιατί φυσικά δεν μπορεί... όλοι για το καινούριο σε ψήφισαν!!! 

 

Εμπρός για ένα νέο 81

Όλα τα σκάνδαλα από το 1981

 


1. Υπερχρέωση της χώρας και διόγκωση του δημόσιου χρέους στο 114%, όταν το 1981 το δημόσιο χρέος ήταν μόλις 29%, υπολειπόταν του μέσου κοινοτικού και χωρίς κοινοτικά πλαίσια στήριξης. Το 1985 ξεπέρασε το μέσο κοινοτικό και το 2001 έφτασε σε χρέος ρεκόρ 114% του ΑΕΠ. 

2.Δάνεια, υπανάπτυξη, πληθωρισμός, την περίοδο 81-89: κατά την είσοδο της χώρας...
στην ΕΟΚ , το 1981, ήταν η πρώτη χώρα σε ολόκληρη την Ευρώπη με ρυθμό ανάπτυξης 3,1%, έναντι 0,8% που ήταν ο μέσος όρος των υπολοίπων κρατών-μελών! Παρά την εισροή των μεγαλύτερων οικονομικών πακέτων από τη σύσταση του ελληνικού κράτους και παρά τη θετική διεθνή συγκυρία(κυρίως της μείωση της τιμής του πετρελαίου):

-το ΑΕΠ κινήθηκε σε ρυθμούς αισθητά μικρότερους απ' αυτούς των χωρών της ΕΟΚ (μέσος όρος για την Ελλάδα 1,7%, για δε την ΕΟΚ 2,7%) …. για πρώτη φορά από το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
-οι δημόσιες δαπάνες ως ποσοστό του Α.Ε.Π. από 30% το 1980 ανήλθαν στο 50% το 1990, αποτέλεσμα της πρωτοφανούς διεύρυνσης του Δημοσίου τομέα.

-ο πληθωρισμός υπερτετραπλασιάστηκε απ' αυτούς των χωρών της ΕΟΚ (πληθωρισμός για την Ελλάδα 18,2%, για δε την ΕΟΚ 4,5%).
τα δάνεια της δεκαετίας του 80 δεν είχαν ξαναγίνει από τη σύσταση του Ελληνικού κράτους.

-το εθνικό μας νόμισμα υποτιμήθηκε κατά 30% σε 2 διαδοχικές υποτιμήσεις της τάξεως του 15% εκάστη, βάζοντας οριστική ταφόπλακα στο εθνικό εισόδημα και στην Ελληνική οικονομία! Κατά την πρώτη πασοκική περίοδο εφαρμόστηκε μια τριτικοσμική πολιτική, η οποία στήριζε την εγχώρια κατανάλωση στο δανεισμό και διόγκωνε το κράτος με τους άπλετα παρεχόμενους κοινοτικούς πόρους.

3. «Σκάνδαλο καλαμποκιού»: αφορά τη λαθραία εισαγωγή χιλιάδων τόνων γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού από κρατική εταιρεία και την εξαγωγή του στη συνέχεια σε χώρες της Ευρώπης ως ελληνικό. Τα κέρδη από την «κομπίνα» υπερέβησαν τα 1,5 εκατομμύρια δολάρια ενώ στα παραστατικά εμφανίστηκαν μόνο 1 εκατομμύριο δρχ.!

4. Σκάνδαλο 1,5 δις εις βάρος της ΕΤΒΑ και δύο θυγατρικών ναυτιλιακών εταιρειών της με την αγορά πλοίων από δύο άγνωστες κυπριακές εταιρείες φαντάσματα, οι οποίες εμφανίζονταν χωρίς κεφάλαια και χωρίς μετόχους.

5. Το σκάνδαλο της.... αγροτικής ασφαλιστικής εταιρείας. Πέραν των παρανομιών που αποκαλύφθηκαν και της διασπάθισης δημοσίου χρήματος, εξασφάλιζε, την δεύτερη τετραετία του Πασόκ, στα διευθυντικά της στελέχη, μισθούς από 25 έως 33 εκατομμύρια δρχ. μηνιαίως, με τη μέθοδο των προμηθειών….. ενώ την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα αμείβονταν με μισθούς πείνας….

6. Σκάνδαλο πλαστογραφίας στο υπουργικό συμβούλιο. Ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου Κώστας Ζώρας διώχθηκε για πλαστογραφία με σκοπό την παράνομη παράταση δύο νομικών συμβούλων της Τραπέζης της Ελλάδος.

7. «Υπόθεση Γιώργου Δρέγου» :ο πολυθεσίτης(ένας εκ των πολλών) δικηγόρος του Πασόκ. Ως νομικός σύμβουλος του Οργανισμού Σχολικών Κτηρίων απαίτησε «λάδωμα» 15 εκατομμυρίων δραχμών από ιδιοκτήτη οικοπέδου για να συμπεριληφθεί το οικόπεδό του, στους σχεδιασμούς του Οργανισμού…..

8. ΠΡΟΜΕΤ 1:«ο πικρός καφές»: ενώ η επίσημη τιμή του εισαγόμενου καφέ κατά τόνο ήταν 1500 δολάρια, η κρατική ΠΡΟΜΕΤ τον εισήγαγε λαθραία, υπερτιμολογώντας στα 2000 δολάρια τον τόνο.

9. ΠΡΟΜΕΤ 2: «τα σάπια ξύλα». Η ΠΡΟΜΕΤ αγόρασε από φιλανδική εταιρεία εξαγωγών ξυλείας ποσότητες καυσόξυλων έναντι του εξωφρενικού τότε ποσού των 250 εκατομμυρίων δρχ., η οποία κρίθηκε ακατάλληλη από τους Έλληνες ξυλουργούς και τελικά σάπισε στο λιμάνι της Ελευσίνας
10. Σκάνδαλο ΑΓΡΕΞ: σειρά από κομπίνες και υπεξαιρέσεις αποκαλύφθηκαν και στις «Αγροτικές Εξαγωγές» (ΑΓΡΕΞ)

11. Αριστείδης Χρήστου. Ο χρυσοδάκτυλος της Εθνικής Τράπεζας που καταχράστηκε 147 εκατομμύρια δρχ. Στην υπόθεση εμπλέκονταν και η πρώην γραμματέας του Μένιου Κουτσόγιωργα.

12. Αθανάσιος Πόπωτας:ο φιλόδοξος εκδότης φιλοπασοκικών εφημερίδων, εκ των οποίων όλες αποδείχτηκαν βραχύβιες, τιμωρήθηκε με ποινή φυλάκισης πέντε ετών για κατάχρηση 57 εκατομ. δρχ. από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Εξαφανίστηκε για να μην εκτίσει την ποινή του. Ο Πόπωτας εκφράζει μια ολόκληρη «ρομαντική» νοοτροπία «πανελλήνιου σοσιαλισμού» της πρώτης τετραετίας. Αυτής του μικρομεσαίου «σοσιαλιστή» που ήταν υποταγμένος πλήρως στον λαϊκισμό του προέδρου και έβλεπε διέξοδο οικονομικής ανέλιξης μέσω της κομματικής υποταγής. Αργότερα ήρθαν τα εκδοτικά θηρία που ήθελαν τους πολιτικούς υποταγμένους στα δικά τους συμφέροντα. 

13. Πυρκάλ 1: η Πυρκάλ πουλούσε στο Ιράκ 112$ την οβίδα και στον ελληνικό στρατό 201$ !

14. Πυρκάλ 2: η αγορά του άχρηστου ναυπηγείου πλαστικών σκαφών στο Λαύριο έναντι του ποσού των 370 εκατομ. δρχ.!
15. Μαυράκης 1: διοικητής της ΔΕΗ που απηλλάγη δια βουλευμάτων από δύο υποθέσεις που τον βάρυναν. έγραψε ιστορία με το δωράκι που «έδωσε στον εαυτό του», των 500 εκατομμυρίων δρχ.

16. Μαυράκης 2:ο Μαυράκης βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα μετ η συμφωνία για αγορά ηλεκτρικής ενέργειας από την Αλβανία, προκαλώντας ζημιά 120 εκατομμυρίων δρχ. στη ΔΕΗ, σύμφωνα και με το απαλλακτικό βούλευμα που αφορούσε την υπόθεση. Κλασσική περίπτωση «απαλλακτικής ατιμωρησίας». 

17. ΚΥΔΕΠ: «το σκάνδαλο του σταριού». Ένα σκάνδαλο που ζημίωσε τους Έλληνες αγρότες με το ποσό των 910 εκατομμυρίων δρχ. Χρησιμοποιήθηκαν δύο εταιρείες, ως μεσάζοντες, για το ξεπούλημα των προϊόντων της ΚΥΔΕΠ με αποτέλεσμα να κερδίσουν δισεκατομμύρια οι δύο αυτές εταιρείες εις βάρος του ελληνικού δημοσίου.

18. Μιχάλης Σταματελάτος. Ο υποδιευθυντής του υποκαταστήματος της Λαϊκής Ιονικής τράπεζας που υπεξαίρεσε 230 εκατομμύρια δρχ. Θεωρείται ότι τμήμα του ποσού δόθηκε για τις προεκλογικές ανάγκες υποψήφιων βουλευτών του Πασόκ.

19. Σεφτελής. Διευθύνων σύμβουλος του ΟΠΑΠ και μεγαλοστέλεχος του Πασόκ. Είχε κατηγορηθεί ότι ανεμίχθη σε πολλά σκάνδαλα και απάτες.

20. Τόμπρας:παρακολουθήσεις και καταγραφές συνομιλιών στα σκοτεινά υπόγεια του ΟΤΕ και της ΚΥΠ. Οι καταγραφές πωλούνταν στους «ενδιαφερόμενους» ή «στην Ομόνοια», με ό,τι αυτό συνεπάγεται ….. εξυπηρετήσεις, εκβιασμοί, πολιτική ανωμαλία κ.ά.

21. «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»: πριν την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ αλλά και μετά η στρατηγική του Πασόκ κινούνταν σε έντονο αντιεοκικό λαϊκισμό! Ήταν η μαγκιά της «σοσιαλιστικής φυλής»! Κατά τη διάρκεια της επικύρωσης της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή κοινότητα, το ΠΑΣΟΚ αποχώρησε από την ψηφοφορία εκδηλώνοντας τη θορυβώδη αρνητική του στάση και κατά την προεκλογική περίοδο του 1981 κυρίαρχα συνθήματα ήταν «όχι στην ΕΟΚ των μονοπωλίων», "Έξω από την ΕΟΚ”,” η Ελλάδα στους Έλληνες", "ΕΟΚ, ο λάκκος των λεόντων" και «Αμερικάνοι φονιάδες των λαών»! Χαρακτηριστική θεωρείται η φράση του Α. Παπανδρέου: «Δεν θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης». Έτσι ενώ άλλες μεσογειακές χώρες που εντάχθηκαν την ίδια περίπου εποχή (Ισπανία, Πορτογαλία 1986) αξιοποίησαν στο έπακρο, την πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά, η Ελλάδα έμεινε πίσω παρά τα θετικά οικονομικά δεδομένα της ένταξης. Ο δε Σημίτης υπέγραφε σε άρθρα του ότι η "ΕΟΚ θα οδηγήσει σε νέα δικτατορία"! Φυσικά σε όλα αυτά τα βροντερά συνθήματα, το Πασόκ υπαναχώρησε υπό το βάρος των πραγματικών πολιτικών συνθηκών, κάτι που έγινε και στη συνθηματολογία των «βάσεων του θανάτου»!

22. Η «καμένη γη» γίνεται πραγματικότητα το καλοκαίρι του 1985: ο κ. Δ. Χαλικιάς, διοικητής τότε της Τράπεζας της Ελλάδος, διαπιστώνει ότι έχει στο ταμείο του μόνο 200.000 δολάρια και το ισοζύγιο πληρωμών κλείνει με έλλειμμα 3,5 δισ.! «Χρεοκοπούμε, Πρόεδρε!», αναγγέλλει στον Α. Παπανδρέου, ο οποίος υποχρεώνεται εκ των πραγμάτων να οδηγήσει τη χώρα σε «ακόμα καλύτερες μέρες», δηλαδή σκληρή λιτότητα, η οποία επονομάσθη από τον υπουργό οικονομίας Κώστα Σημίτη: "σταθεροποιητικό πρόγραμμα της οικονομίας"

23. «Σκάνδαλο Κοσκωτά»: Το «σκάνδαλο Κοσκωτά» ήταν το σχέδιο για την οικονομική επικράτηση «νέων τζακιών» προσαρμοσμένων στις πολιτικές επιλογές του Πασόκ. Ο πατερναλιστικός παρεμβατισμός σε όλο του το μεγαλείο. Ο ιδιωτικός τομέας που δημιουργήθηκε πήρε υπό τον έλεγχό του όλα σχεδόν τα μέσα ενημέρωσης, ανέλαβε δηλαδή τη χειραγώγηση του ελληνικού λαού και σε δεύτερη φάση απαιτούσε όλα τα κονδύλια του κράτους, διαφημιστικά πακέτα και τα δημόσια έργα. «Εκβίαζε» δηλαδή και την κοινή γνώμη και τα κόμματα. Το Πασόκ βοήθησε στην επικράτηση μιας νέας οικονομικής υπερεξουσίας που ναι μεν κινείται πολιτικά στο χώρο του δήθεν σοσιαλισμού, μετατράπηκε όμως σε ελεγκτή της πολιτικής ζωής του τόπου. Η νέα μεγαλοαστική τάξη, έσπασε μεν τους δεσμούς της με τη «Δεξιά», αντί όμως να περάσει στον ανταγωνισμό, στην πραγματική ιδιωτική πρωτοβουλία και στην παραγωγή έγινε κρατικοδίαιτη και απόλυτα εξαρτώμενη από τα κρατικά ταμεία. Ο Κοσκωτάς «κάηκε». Έγινε όμως το όχημα για την πλήρη επικράτηση των «νέων τζακιών», που εμφανίστηκαν αρχικά ως δυνάμεις αντικοσκωτικής «κάθαρσης» ενώ στην πραγματικότητα το βασικό τους κόλπο ήταν να μετατραπούν σε πανίσχυρους «πολιτικούς παράγοντες» του τόπου. Και το πέτυχαν….. [το «σκάνδαλο Κοσκωτά» περιέχει ένα μεγάλο πακέτο παράπλευρων σκανδάλων, φαινομενικά άσχετων μεταξύ τους].

24. Σκάνδαλο ΕΒΟ(Ελληνική Βιομηχανία Όπλων):ο Στάθης Γιώτας υφυπουργός Εθνικής Αμύνης, παραιτούμενος, υπέβαλλε δύο μηνυτήριες αναφορές που έστειλαν στον Κορυδαλλό τον πρώην πρόεδρο της ΕΒΟ, Σταμάτη Καμπάνη (εκλήθη από τον Α. Παπανδρέου να έλθει από τον Καναδά και να αναλάβει εν λευκώ την ΕΒΟ, όπως υποστήριζε ο ίδιος) και τους συγκατηγορούμενούς του, Δημήτρη Κυριακαράκο και Δημήτρη Χαλατσά, για πράξεις και παραλείψεις με τις οποίες ζημιώθηκε η ΕΒΟ. Στη δεύτερη μηνυτήρια αναφορά γίνεται λόγος για μίζες δισεκατομμυρίων μέσω εταιρειών φαντασμάτων. Περιέργως εμπλέκεται και εδώ ο Μένιος Κουτσόγιωργας.

25. ΑΠΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ως απόρροια των «συνδικαλιστικών κεκτημένων»: ας δούμε το παράδειγμα της Αχαΐας. Ενώ ο νομός αποβιομηχανιζόταν ταχύτατα τα ποσοστά του κινήματος ανέβαιναν! Όταν π.χ., η PIRELLI αποφάσισε να απολύσει 200 από τους 1000 εργαζόμενους που απασχολούσε, επενέβησαν αποφασιστικά οι «εργατοπατέρες» του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ και απαίτησαν την παραμονή όλων των εργατών στις θέσεις τους ή την απόλυση όλων. Φυσικά η Pirelli τους απέλυσε όλους και έφυγε από την Ελλάδα. Το ΠΑΣΟΚ εν συνεχεία ανέλαβε και διόρισε τους περισσότερους απολυμένους στο δημόσιο τομέα. Αντιλαμβανόμενοι όλα αυτά οι υπόλοιποι εργάτες προσπαθούσαν να κλείσουν και τα υπόλοιπα εργοστάσια με κίνητρο να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι. Τελικά το κόστος για τη χώρα ήταν τεράστιο αφού κανένας σοβαρός επενδυτής δεν ερχόταν στην Ελλάδα. Όσο για τις δικλείδες ασφαλείας με τις οποίες ο Α.Π. «στρίμωξε» τους βιομηχάνους είδαμε πως οι τελευταίοι «έχασαν τον ύπνο τους»! Απλώς έκλειναν τα εργοστάσια τους και τα μετέφεραν σε άλλες χώρες, όπου ήταν εξασφαλισμένες οι επενδύσεις τους. Οι επενδύσεις μειώνονταν συνεχώς, οι επιχειρήσεις υπό το βάρος της φορολογικής αφαίμαξης και υπό την πίεση του «ανθρωποφάγου» ΣΔΟΕ (που έκαμε “επιστήμη” τα πρόστιμα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στο όνομα της φοροδιαφυγής!) μετακινήθηκαν σε άλλες χώρες των Βαλκανίων που έδιναν κίνητρα για επενδύσεις και το πρόβλημα της ανεργίας μειώνονταν με διορισμούς στο δημόσιο, όπου είχαν προτεραιότητα οι φίλοι , οι κολλητοί και οι κάτοχοι «πράσινης κάρτας». Το αποτέλεσμα ήταν η ανεργία να παραμένει σε υψηλά επίπεδα και άνω του 10%, μέσα σε κλίμα παγκόσμιας ανάπτυξης.

26. Ιδεώδες του Έλληνα έγινε ο διορισμός στο δημόσιο. Η νοοτροπία αυτή καθεαυτή είναι ακόμα χειρότερη και από τους ίδιους τους διορισμούς. Οι Έλληνες αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας και βλέποντας τα κεκτημένα και τα προνόμια του «δημόσιου υπάλληλου» είναι λογικό να επιλέγουν την ασφάλεια του δημοσίου, «μια θέση στον ήλιο» και μια «πράσινη κάρτα» στην τσέπη που «ξεκλειδώνει» τις πόρτες και ανοίγει τους δρόμους της διαπλοκής στη βάση της κοινωνίας. Οι συνεχείς αυξήσεις στα μισθολόγια των δημοσίων υπαλλήλων, διεύρυνε το χάσμα των αποδοχών μεταξύ Δημοσίου - Ιδιωτικού τομέα, εις βάρος των ιδιωτικών υπαλλήλων. Ενώ το 20% των Ελλήνων ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας υπάρχουν στελέχη του δημοσίου των οποίων οι ΜΗΝΙΑΙΕΣ αποδοχές αγγίζουν πολλά εκατομμύρια €.

Η εργασία στον ιδιωτικό τομέα θεωρείται μαζοχισμός τη στιγμή που μπορείς να μπεις στο δημόσιο και «να κάθεσαι», αμειβόμενος πλουσιοπάροχα! Η εργασία στο δημόσιο υπερτιμήθηκε και εξιδανικεύθηκε ενώ στον ιδιωτικό τομέα οδηγήθηκαν «όσοι δεν είχαν στον ήλιο μοίρα»! Το Πασόκ στην κυβέρνηση έφερε τα δημοσιοϋπαλληλικά συνδικάτα στην εξουσία. Σε κανένα δυτικό κράτος, ο δημόσιος τομέας δεν υπερισχύει του ιδιωτικοϋπαλληλικού. Επί διακυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου απαγορευόταν στους εργοδότες ακόμα και να δίνουν μεγαλύτερο μισθό από τον προβλεπόμενο στους υπαλλήλους τους και όσοι εργοδότες παραβίαζαν αυτό τον νόμο οδηγούνταν στα δικαστήρια.

27.Παράδοση του δημόσιου πλούτου στους κρατικοδίαιτους «βαρόνους» των κατεστημένων συμφερόντων(έξι οικογένειες). Οι «Πόπωτες» του «κινήματος» παρέδωσαν τη σκυτάλη σε πανίσχυρους εκδότες που εκβιάζουν κυβερνήσεις και χειραγωγούν την κοινή γνώμη με παραπληροφόρηση και σκανδαλοθηρία. Γίνεται πιο κατανοητός ο ρόλος τους αν αποκληθούν «νταβατζήδες» και δεν είναι άλλοι από τους ιδιοκτήτες των μεγάλων ελληνικών ΜΜΕ.

28. Καταλήστευση των κρατικών και κοινοτικών πόρων από τις συμμορίες της διεφθαρμένης διαπλοκής που έδρασαν ανενόχλητες και με την πλήρη ανοχή των «χρυσών» σοσιαλιστικών εξουσιών. Όλες οι διεθνείς εκθέσεις κατατάσσουν την Ελλάδα στην ίδια κατηγορία με τις χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Ο Economist χαρακτήρισε την ελληνική δεκαετία του 80 χαρακτηρίστηκε ως «την χαμένη δεκαετία» η οποία χαρακτήρισε παράδειγμα προς αποφυγήν για όλα τα νέα υπο-ένταξη κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής κοινότητας. Μετά το 1985 το ΠΑΣΟΚ διαχειρίστηκε τα τεράστια ποσά των κοινοτικών κονδυλίων, με τα οποία θα έπρεπε να είχε μεταμορφωθεί η Ελλάδα. Στα πρώτα 4 χρόνια του Γ’ ΚΠΣ η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε μεταμορφωθεί. Και όμως η απορροφητικότητα των πόρων σύμφωνα με τα ευρωστατιστικά στοιχεία ήταν 21,5%. Ξέρετε ότι στους πρώτους 20 μήνες διακυβερνήσεως της Ν.Δ.(ΜΑΡ2004-ΝΟΕ2005) η απορροφητικότητα των κοινοτικών πόρων έφτασε στο 41,6% και εν συνεχεία τον Δεκέμβριο του 2006 στο 58%;

29. Πασόκ και ελεύθερη ραδιοφωνία..... Στην οκταετία 1981-1989 ασκήθηκαν οι μεγαλύτερες διώξεις κατά της «ελεύθερης ραδιοφωνίας», και το "δημοκρατικό κράτος" δεν έκανε άλλη δουλειά από το να ασχολείται με τα ραδιογωνιόμετρα και τις διώξεις των ραδιοερασιτεχνών, ώστε να στέλνουν στα δικαστήρια οι "ειδικές δυνάμεις" της ΕΛ.ΑΣ. πιτσιρικάδες με σταθμούς των 5 Watt... Έτσι, για να μην βγαίνουν σήμερα και μας λένε ότι το ΠΑΣΟΚ έφερε την ελεύθερη ραδιοφωνία και Τηλεόραση το 1989... Όταν θα έπρεπε να είχε απελευθερώσει τα ερτζιανά από το 1981... Ο αείμνηστος Δημήτρης Μαρούδας (υφυπουργός Τύπου του ΠΑΣΟΚ) απειλούσε ότι «θα καταρρίψει τον δορυφόρο» που θα τολμούσε να εκπέμψει ελληνικό πρόγραμμα. [ 16/02/84: Ο «ραδιοπειρατής» Γιάννης Οικονομίδης, που ήταν τυφλός, καταδικάστηκε σε 25 μέρες φυλάκιση από το Β' Τριμελές Εφετείο. Ο Γιάννης Οικονομίδης είπε στο δικαστήριο: «Δεν έκανα διαφημίσεις και δεν εμπόδιζα τις επικοινωνίες, έδινα διέξοδο στην επιθυμία μου να γνωρίζω πολλούς φίλους. Παρέες δεν έχω, δεν βλέπω και δεν απολαμβάνω τίποτα. Με το σταθμό έβλεπα τον κόσμο».]

30. "Κουτσονόμος" : συγκαλύψεις μεγαλοαπατεώνων με ΝΟΜΟ - Θα μείνει στην ιστορία αυτός ο περίφημος "κουτσονόμος" που, για όσους θυμούνται, είχε ΠΟΥΛΗΣΕΙ ο Μένιος Κουτσόγιωργας στον Κοσκωτά έναντι δύο εκατομμυρίων δολαρίων. Την περίοδο του «Σκανδάλου Κοσκωτά» (αρχές Αυγούστου 1988), ο τότε Αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως και Υπουργός Δικαιοσύνης μακαρίτης Μένιος Κουτσόγιωργας δημοσίευσε ένα νόμο που απαγόρευε το άνοιγμα των λογαριασμών στις τράπεζες. Σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ ψήφισε τον "Κουτσονόμο", ο οποίος ολοφάνερα συγκάλυπτε απατεώνες με σκοπό να καθυστερήσει ο έλεγχος της προέλευσης των χρημάτων του μεγαλοαπατεώνα και τότε μεγαλομετόχου της "Τράπεζας Κρήτης".

31. Η αγορά των προβληματικών αεροσκαφών MIRAGE. Το αλησμόνητο σκάνδαλο, στο οποίο ο Ανδρέας Παπανδρέου έβαλε υπεύθυνο για την αγορά των αεροσκαφών τον κ. Λούβαρη, τότε πρόεδρο της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Ο Λούβαρης εμφανίστηκε και ως διερμηνέας στις συμφωνίες για την περίφημη «αγορά του αιώνα» μάλλον για να μπορεί έτσι να συμμετέχει στις μίζες που δόθηκαν για την αγορά σε διπλάσιες τιμές από τις τρέχουσες των Μιράζ και των Μάτζικ.

32. Η εμπλοκή του στελέχους του Πασόκ Χρήστου Παπαδόπουλου στην «Εταιρεία Δολοφόνων». Μάλιστα ο Χρήστος Παπαδόπουλος διετέλεσε ιθύνων νους και πρόεδρος της εταιρείας και παράλληλα ΔΗΜΑΡΧΟΣ της Νέας Χαλκηδόνας με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη με ποσοστό που υπερέβαινε το 60%!

33. Η σημαία στα ελληνικά εμπορικά πλοία: με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην διακυβέρνηση της χώρας το 1981, η πλειοψηφία των Ελλήνων πλοιοκτητών, φοβούμενη τον «σοσιαλιστικό μετασχηματισμό» και τα «πενταετή προγράμματα» του Παπανδρέου, άλλαξε σημαία (από Ελληνική) στα πλοία της και η Ελλάδα έχασε την πρώτη θέση ναυτικού στόλου στην Ευρώπη που κατείχε ως τότε. Σήμερα είναι και πάλι πρώτη!

34. "Η διατήρηση των αμοιβών σε χαμηλό επίπεδο αποτέλεσε κύριο εργαλείο διατήρησης του χαμηλού εργασιακού κόστους. Ενδεικτικά την περίοδο 1981-2004 το μοναδιαίο κόστος εργασίας (σε πραγματικούς όρους) μειώθηκε κατά 30% και οι πραγματικοί μισθοί στο σύνολο της οικονομίας κυμαίνονταν στα ίδια επίπεδα το 1998 με εκείνα του 1982, ενώ η εν συνεχεία αύξησή τους ήταν κατά πολύ κάτω από την άνοδο της παραγωγικότητας” : «Κακοπληρωμένη και απορυθμισμένη εργασία» του Αλέκου Καλύβη, στον "κόσμο του Επενδυτή", 7-8 Μαΐου 2005, Τεύχος ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Σελίδα 2

35. Οι αποτυχημένες προσπάθειες για την εξάλειψη της γραφειοκρατίας. Έμειναν προεκλογικές υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Στην πραγματικότητα το «μεγάλο κράτος» και οι χιλιάδες διορισμένοι και βολεμένοι, επαύξαναν πάντα τον κρατισμό, τη διαφθορά και τη γραφειοκρατία.


36. Η επιλογή αναλογικών εκλογικών συστημάτων ως συνειδητή επιλογή πρόκλησης ακυβερνησίας όποτε το Πασόκ θα έχανε τις εκλογές: Το Πασόκ όποτε επρόκειτο να χάσει τις εκλογές κατέφευγε σε εκλογικά συστήματα δήθεν αναλογικής για τη δημιουργία πολιτικής αστάθειας ώστε να επιστρέψει γρήγορα στην εξουσία με τη βοήθεια των μέσων ενημέρωσης και της σκανδαλοθηρίας που εφαρμόζουν, όποτε το Πασόκ βρίσκεται αντιπολίτευση. Αποτέλεσμα η Ν.Δ. να κυβερνά με 150+1 βουλευτές ενώ η Ν.Δ. εξασφάλιζε πάντα πλειοψηφική κυβέρνηση στο Πασόκ.

37. Το συνταγματικό πραξικόπημα των μπλε και λευκών ψηφοδελτίων, ώστε να εξασφαλιστεί η εκλογή Σαρτζετάκη στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η απόλυτη παραβίαση της μυστικότητας των ψηφοφοριών στη Βουλή και το άκρον άωτον της χειραγώγησης των βουλευτών ενός κόμματος.

38. Πόλωση, παραπληροφόρηση, προβοκάτσιες του τύπου: «ο Μητσοτάκης είναι συνεργάτης των Ναζί» : Μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1989, αποκαλύφθηκε από τους ίδιους τους πράκτορες της Στάζι ότι τα υποτιθέμενα στοιχεία είχαν κατασκευαστεί «κατά παραγγελίαν» από την ανατολικογερμανική μυστική υπηρεσία με στόχο τη σπίλωση του τότε αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και την ήττα του στις επερχόμενες εκλογές. Τελικά τον Ιούνιο του 1985, η Νέα Δημοκρατία έχασε με 40,84% έναντι 45,85% του ΠΑΣΟΚ. Αργότερα ο Κουρής ζήτησε συγνώμη για τη δημοσίευση των κατασκευασμένων φωτογραφιών από την εφημερίδα του.

39. Έγκλημα χρηματιστηρίου (Tο X.A. μητέρα των σκανδάλων) : άγρια δηλαδή λεηλασία ενάμισι εκατομμυρίου ανύποπτων μικροεπενδυτών μετά από τις άμεσες και έμμεσες προτροπές υπουργών (κόμμα χρηματιστηρίου) και του ίδιου του Σημίτη. Το χρηματιστήριο έγινε μέχρι και «κόμμα» στις εκλογές του 2.000 ενώ παράλληλα χρησιμοποιήθηκε ως δείγμα επιβεβαίωσης της "Ισχυρής Ελλάδας" και της "Ισχυρής οικονομίας" των κυβερνήσεων Σημίτη. Διαφημιστικά σποτ προκαλούσαν τους Έλληνες να επενδύσουν τα χρήματά τους στα σίγουρα κέρδη των εισηγμένων και τα παπαγαλάκια των μέσων παραπληροφόρησης, στην ίδια γραμμή ανταγωνίζονταν στην πλέον προσοδοφόρα limit up επένδυση(οι ίδιοι που σήμερα επιδίδονται σε ηθικολογίες και σκανδαλοθηρικούς συμψηφισμούς ….. 100.000€ του Παυλίδη συμψηφίζονται με τα 100 εκατομμύρια της Siemens). Aς πρόσεχαν…

40. Χειραγώγηση του γενικού δείκτη του χρηματιστηρίου με τα ταμεία των ΔΕΚΑ(Δημόσια Επιχείρηση Κρατικών Αξιών) και των ασφαλιστικών ταμείων.

41.Φτωχοποίηση του ελληνικού λαού με δυόμισι εκατομμύρια Έλληνες κάτω από τα όρια της φτώχειας, σύμφωνα με την Eurostat, και δημιουργία νεόπτωχης τάξης.. παρ’ όλ’ αυτά ο Κώστας Σημίτης δήλωνε κατά την συζήτηση στη Βουλή για την κύρωση του προϋπολογισμού του 2003:Οι Έλληνες σήμερα ευημερούν. Τρανή απόδειξη ο τεράστιος αριθμός συνδρομητών της κινητής τηλεφωνίας"! Το 2002 είχαμε για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια ρεκόρ ανεργίας 11,9%! και το 2003 έκλεισαν 143.323 επιχειρήσεις εν Ελλάδι! Όσο για την κοινωνική πολιτική που ασκούσε το Πασόκ στηρίζονταν σε δανεικά και ανεξέλεγκτο δημόσιο χρέος.

42.Η αξέχαστη νύχτα των Ιμίων και το «ευ χαριστώ τους Αμερικάνους». 31η Ιανουαρίου 1996:Τούρκοι δημοσιογράφοι αποβιβάζονται τις βραχονησίδες Ίμια και υψώνουν την τουρκική σημαία. Ενώ ελληνικό ελικόπτερο συντρίβεται μαζί με τρεις Έλληνες αξιωματικούς και το ηθικό του στρατεύματος από τα πυρά Τούρκων κομάντος που βρίσκονται κοντά - ή πάνω - στην βραχονησίδα, η κυβέρνηση του κ. Σημίτη αποσύρει τον Ελληνικό Στόλο από το Αιγαίο, υποστέλλει την Ελληνική Σημαία από το νησί, και ευχαριστεί δημοσίως τον πρόεδρο Κλίντον. Από εκείνη την ημέρα η Ελλάς βρίσκεται σε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας και το Αιγαίο σε όλο του το πλάτος - σχεδόν μέχρι την Εύβοια - μια απέραντη γκρίζα ζώνη.

43. Οι ολέθριοι χειρισμοί της «νύχτας των Ιμίων» έστω συγχωρούνται με το αιτιολογικό του μη-πολέμου, η συμφωνία όμως της Μαδρίτης που παραχωρεί για πρώτη φορά δικαιώματα «συνιδιοκτησίας» της Άγκυρας στην περιοχή μάλλον είναι δύσκολο να ξεχαστεί και αποδεικνύει την ανικανότητα του προέδρου Γιώργου, ακόμα και στο πεδίο της διπλωματίας για το οποίο επαίρεται.

44. Η σκοτεινή υπόθεση των πυραύλων S-300 που εξασθένισε την άμυνα της Κύπρου από ελληνικής πλευράς ενώ δεν έγινε το ίδιο από τουρκικής πλευράς. Προσπαθούσαμε επί μήνες να τους κρύψουμε σε κάποιο νησί. Η τουρκική κυβέρνηση απειλεί την Κύπρο να μην εγκαταστήσει τους ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ αντιαεροπορικούς πυραύλους S-300 στη Λευκωσία. Ο κ. Σημίτης αναγκάζει τον πρόεδρο της Κύπρου, κ. Κληρίδη, να υποκύψει στις τουρκικές απειλές. Οι πύραυλοι αντί να ενισχύσουν την άμυνα του Κυπριακού Ελληνισμού, οδηγούνται προς αποθήκευση στην 115 Π.Μ. στην Κρήτη .

45. Η «νίκη του Ελσίνκι» που παρουσιάστηκε ως επίτευγμα της εξωτερικής πολιτικής Σημίτη, ενώ ποτέ δεν εξήγησαν στους Έλληνες ποιές ήταν οι πραγματικές συνέπειες αυτής της συμφωνίας.
46. Συναίνεση Σημίτη – Παπανδρέου στον βομβαρδισμό Σερβίας-Κοσσυφοπεδίου, στο βομβαρδισμό δηλαδή ευρωπαϊκής(βαλκανικής) χώρας με ορατό τον κίνδυνο μεταβολής συνόρων στη βαλκανική γειτονιά μας με απρόβλεπτες συνέπειες για χώρες στα σύνορά μας.

47. Εξοπλιστικά προγράμματα είκοσι δις € από Σημίτη, αμφιβόλου αποτελεσματικότητας και προβληματικών μαχητικών που το ένα μετά το άλλο πέφτουν σκοτώνοντας αεροπόρους. Φαίνεται ότι οι μόνοι που επωφελήθηκαν από τις συμφωνίες ήταν τα λαμόγια-μεσάζοντες, οι έμποροι και οι πολυεθνικές για τους οποίους εξασφαλίζονταν τεράστιες μίζες και προμήθειες, με υπερκοστολογήσεις και αστρονομικές υπερβάσεις των αρχικών συμβάσεων.

48.Οι δαπάνες για την άμυνα δεν εμφανίζονταν ποτέ στα κρατικά έξοδα αλλά εγγράφονταν μόνο σε ειδικούς λογαριασμούς της Τράπεζας της Ελλάδος (που σημαίνει ότι δεν μπορεί ποτέ να αποδειχτεί που πήγαιναν τα λεφτά και ποιος τα έπαιρνε) με αποτέλεσμα να γίνουμε διεθνώς ρεζίλι από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία το 2002. Μέχρι το 1998 είχαν ανοιχτεί 3 τέτοιοι λογαριασμοί από το 1998 μέχρι το 2004 ανοίχτηκαν πάνω από 100 : τα περίφημα διπλά βιβλία του Πασόκ).

49. TOR-M1 (ρώσικα αυτοκινούμενα αντιαεροπορικά συστήματα μικρού βεληνεκούς) : πίσω από την προμήθειά τους βρίσκονται δύο δολοφονίες, εμπλοκή μυστικών υπηρεσιών, κατασκοπεία, παρακολουθήσεις, απειλές, 474 εκ $ και το γεγονός ότι ουδέποτε καταβλήθηκαν στη χώρα μας τα αντισταθμιστικά οφέλη, ύψους 73 εκ. $.

50. Το τεράστιο φαγοπότι με τα δημόσια έργα και τις Ολυμπιακές υποδομές που χαρακτηρίζονται από καθυστερήσεις, υπερβάσεις και κακοτεχνίες, για πολλές από τις οποίες πληρώνουμε βαριά πρόστιμα. Με το κόλπο των σκόπιμων καθυστερήσεων στην ανάθεση των έργων οι υπουργοί Σημίτη προχωρούσαν σε απευθείας «τυφλές» αναθέσεις με συνοπτικές και αδιαφανείς διαδικασίες, υποτίθεται κάτω από την πίεση του χρόνου ενώ στην πραγματικότητα ήθελαν απλώς να ευνοήσουν τους νταβατζήδες τους, δηλαδή τους χρηματοδότες τους. Μόνο για τα Ολυμπιακά έργα του ΓΕΣ διαβιβάστηκαν στους αρμόδιους εισαγγελείς πενήντα δικογραφίες για περεταίρω ποινική αξιολόγηση!

51. Οι κακοτεχνίες σε όλα σχεδόν τα δημόσια έργα. Κατασκεύαζαν δρόμους καρμανιόλες μέχρι ετοιμόρροπες γέφυρες που φούσκωναν οι τσέπες των ευνοούμενων 'πράσινων κατασκευαστών' , κυρίως του Μπομπολικού Άκτωρα ο οποίος έπαιρνε όλα τα έργα και όποιο έργο δεν κατασκεύαζε το έπαιρνε για να το δώσει υπερεργολαβία.

52. Εθνικό Κτηματολόγιο : «εξαφανίστηκαν» αμέτρητα δις υπό τις οδηγίες του Λαλιώτη με αποτέλεσμα να πληρώνουμε τεράστια πρόστιμα για την μη πραγματοποίηση του έργου. Η Ελλάδα παρέμεινε η τελευταία χώρα στην Ευρώπη που δεν έχει ολοκληρώσει το έργο παρά τα πακέτα που έχουν δοθεί για την πραγματοποίησή του.

53.«Δημιουργική Λογιστική»: η κυβέρνηση Σημίτη δημιούργησε μια μακρά περίοδο ψευδούς ευφορίας στην οικονομία. Υπό την πίεση της Eurostat, το 2002, αποδέχτηκε επισήμως τα βάρη της «δημιουργικής λογιστικής» και προχώρησε σε αναθεώρηση των λογαριασμών του κράτους, ομολογώντας εμπράκτως ότι η χώρα παραμένει υπερχρεωμένη. Έπειτα από μακρές διαβουλεύσεις με τους εμπειρογνώμονες της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, η κυβέρνηση Σημίτη, προχώρησε σε αναθεώρηση των λογαριασμών του κράτους από το 1998, αποδεχόμενη συγκεκαλυμμένα ελλείμματα και κατ' επέκτασιν υψηλότερο δημόσιο χρέος. Από την αποδεχθείσα αναθεώρηση μετεβλήθη σημαντικά η βάση των απολογισμών προηγούμενων ετών, τα πλεονάσματα έγιναν ελλείμματα, με αποτέλεσμα οι προϋπολογισμοί από το 2000 και μετά να καταστούν εκ νέου ελλειμματικοί. Το σημαντικότερο είναι ότι η απόκλιση του πραγματικού δημόσιου χρέους από το εικονικό έφθασε το 2001 τις 7,3 ποσοστιαίες μονάδες, από 100% σε 107,3% του AEΠ. Ουσιαστικά πρόκειται για αποδοχή πρόσθετου χρέους, ύψους 3,5 τρις δρχ., η οποία καταδεικνύει το μέγεθος της αλλοίωσης των δημοσιονομικών συνθηκών κατά την κρίσιμη για την ένταξη της χώρας στην ONE αλλά και για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις περίοδο μεταξύ 1998 και 2000.Kατέρρευσε η δημιουργική λογιστική , Ευημερία στηριγμένη στα χρέη , Tρύπα 10,5 δισ. ευρώ στα ταμεία του Δημοσίου , Επιχείρηση εξαφάνισης χρέους 1,5 δισ. ευρώ για λίγες ημέρες , H Eurostat διαγράφει τα κέρδη από τη μετατροπή δραχμών σε ευρώ , Kαίριο πλήγμα στη αξιοπιστία της οικονομίας οι αλχημείες που αποκάλυψε η Eurostat , Έλλειμμα ρεκόρ το 2003 στο ταμείο του Δημοσίου , Η πολιτική απάτη της τιτλοποίησης , Χολή «Νιούσγουικ» για «ενσωμάτωση Ελλάδας στην Ε.Ε.»

54. Ο προϋπολογισμός του 2003 προέβλεπε έλλειμμα 0.9% του ΑΕΠ και τελικά έφτασε το 5.7%.

55. Εγκληματική υποτίμηση δραχμής πριν από την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ.

56.Βιομηχανία παράνομων ελληνοποιήσεων με χορήγηση ελληνικής ταυτότητας και εκλογικού βιβλιαρίου ακόμη και σε σεσημασμένους κακοποιούς από τις πρώην κομουνιστικές χώρες. Υπόσχονταν αγροτική γη και διορισμούς σε Ουκρανούς, Ρώσους και Γεωργιανούς, «κατασκευάζοντας» ομογενείς και ταυτόχρονα ψηφοφόρους. Λίγους μήνες μετά τις εκλογές ανακλήθηκαν χιλιάδες ελληνοποιήσεις αφού η παρανομία της έκδοσής τους ήταν ολοφάνερη και καραμπινάτη. Είχαν όμως προλάβει να ψηφίσουν. Αποτέλεσμα η νόθευση των εκλογών της 9ης Απριλίου 2000. Ειδικά στην Βόρεια Ελλάδα (Φλώρινα,Πέλλα,Κιλκίς κ.α.) το ποσοστό των Αλβανών οι οποίοι ελληνοποιήθηκαν ήταν διψήφιο όσον αφορά το εκλογικό σώμα, δηλαδή ξεπέρασε το 10%. Το κίνημα κέρδισε τις εκλογές του 2000 με διαφορά 1% (70.000 ψήφοι), και στις εκλογές του 2004 διατηρήθηκε στο 40,6%!

57. Προδοσία και παράδοση του αρχηγού των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτσαλάν στους διώκτες του Τούρκους.

58. Καθύβριση δικαστών μόλις τολμούσαν να αγγίξουν υποθέσεις διαφθοράς-διαπλοκής παρά του ότι προκαλούσε συνήθως 'όποιον έχει στοιχεία να πάει στη δικαιοσύνη'. Με μια λεπτομέρεια. Η δικαιοσύνη έπρεπε να λειτουργεί «αλά καρτ» και ευθυγραμμισμένη με τα πολιτικά συμφέροντα του κινήματος.

59. Υπόθεση Στέγκου 1 ή «σκάνδαλο Πάχτα»: Αφορά τη (ν)τροπολογία -σκάνδαλο της Σιθωνίας που κατέληξε στην αποπομπή του υφυπουργού Οικονομικών, Χρ. Πάχτα, και των εννέα εμπλεκόμενων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Η σκανδαλώδης υπόθεση ξεκίνησε στις 21/01/2004, όταν οι εννέα βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, κατέθεσαν τροπολογία στο νομοσχέδιο «Ενισχύσεις Ιδιωτικών Επενδύσεων για την οικονομική και περιφερειακή ανάπτυξη της χώρας», την οποία αποδέχτηκε ο αρμόδιος υφυπουργός Οικονομίας Χρ. Πάχτας και έδιναν τη δυνατότητα ανέγερσης στην κατασκευαστική εταιρία «Ολυμπιακή Τεχνική» του μεγαλοεργολάβου Στέγκου, ιδιοκτήτη του «Πόρτο Καρράς», να χτίσει χιλιάδες τουριστικές κατοικίες στην περιοχή.

60. Υπόθεση Στέγκου 2: στο ξενοδοχείο του οποίου δεξιώθηκε τους Ευρωπαίους ηγέτες, ο Κώστας Σημίτης, κερνώντας τους γιαούρτια 100 εκ. δραχμών. Ο Στέγκος καταδικάστηκε αργότερα σε 3 έτη φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο για τα αδικήματα της παράβασης χρηματιστηριακής νομοθεσίας, παραπλάνησης επενδυτικού κοινού, διασποράς ψευδών ειδήσεων και άμεσης συνέργιας στις πράξεις αυτές.

61.Μανίκας – Νεονάκης : βάσει των στοιχείων της Επιτροπής Κεφαλαιοαγοράς ο Μανίκας πραγματοποίησε συναλλαγές 1,5 εκ € και ο Νεονάκης 64 εκ. €, σε μικρό χρονικό διάστημα το 1999. Κατά πόσο και οι δυο τους ήταν κάτοχοι εμπιστευτικών πληροφοριών;

62. Και η «Ελευθεροτυπία» στο μεγάλο φαγοπότι των Ολυμπιακών έργων (Άγιος Κοσμάς) με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της συζύγου του Φυντανίδη, Βιργινίας Βεντουράκη, μέσω της Ολλανδικής κατασκευαστικής De Boer.

63. Φόροι: παρά του ότι η πράσινη υποσχεσιολογία ευαγγελίζονταν πάντα αναδιανομές πλούτου, δικαιότερα συστήματα φορολόγησης και φορολόγηση του έχοντα και κατέχοντα, από το 1993 έως το 2003 παρατηρείται αύξηση φόρων κατά 122,5%. Επί Σημίτη επιβλήθηκαν 97 νέοι φόροι που κυρίως στόχευαν μικρές, εμπορικές, βιοτεχνικές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το 1981 τα συνολικά φορολογικά έσοδα αντιστοιχούσαν στο 15,8% του ΑΕΠ ενώ το 2000 αντιστοιχούσαν στο 26,6%. Το 1981 οι αυξήσεις άμεσων φόρων αντιστοιχούσαν στο 5% του ΑΕΠ ενώ το 2000 αντιστοιχούσαν στο 11,2%. Το 1995 π.χ. το 66,1% των φόρων ήταν έμμεσοι, το 2000 ήταν 57,6%, το 2001 ήταν 58,9%, το 2002 ήταν 59,4% και το 2003 ήταν 59,4%.

64. Αγροτικό Ζήτημα : τις δύο τελευταίες δεκαετίες δόθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση τρισεκατομμύρια για την αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής και οικονομίας και τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό της ελληνικής γεωργίας. Οι επιδοτήσεις όμως χρησιμοποιήθηκαν μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους. Οι αναμενόμενες αναδιαρθρώσεις δεν έγιναν ποτέ γιατί τα πολλά χρήματα απορροφούνταν από ανθρώπους που δεν τα δικαιούνταν, απορροφούνταν από απατεώνες, πάντως όλοι, παραπληροφορήθηκαν και εξαπατήθηκαν αφού πίστεψαν ότι θα παίρνουν τις επιδοτήσεις επ’ άπειρον ενώ οι επιδοτήσεις ήταν απλώς τμήμα πακέτων που κάποτε φυσικά απορροφούνται και σταματούν. Εξάλλου η Ευρώπη δεν μπορεί να ενισχύει για πάντα προϊόντα που δεν χρειάζεται(χωματερές) ή προϊόντα υψηλού κόστους παραγωγής σε σύγκριση με άλλες χώρες. Κανένας δεν εξήγησε στους αγρότες πως και γιατί να ανανεώσουν και αναδιαρθρώσουν τις καλλιέργειές τους, πώς να βελτιώσουν την παραγωγή τους και πώς να εκσυγχρονίσουν τεχνολογικά τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις τους. Ήταν λογικό ο Δρυς να βγει και να πει «οι αγρότες πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους» και ο Σημίτης ότι «η ελληνική γεωργία δεν έχει μέλλον» και ότι οι αγρότες πρέπει να αλλάξουν επάγγελμα». Το εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων έφτασε το 2002 στο πρωτοφανές έλλειμμα των 1,84 δις €. Έτσι φτάσαμε στην εξέγερση των αγροτών, στα σκασμένα λάστιχα, στην κατασυκοφάντηση των αγροτών και στον ξυλοδαρμό τους.

65. Προμήθειες στα νοσοκομεία : εικονικές τιμολογήσεις και υπερτιμολογήσεις φαρμάκων και ιατρικών υλικών και εργαλείων από 300% - 1500%.

66. Ανεργία : το 1981 υπολειπόταν του μέσου κοινοτικού όρου. Μετά το 81 άρχισε να αυξάνεται ενώ το 1998 ξεπέρασε το μέσο κοινοτικό όρο, το 1999 έφτασε το 12% και το 2004 το 12,3%, παρά τη διόγκωση του δημόσιου τομέα και τους διορισμούς των κολλητών, των φίλων και των μελών. Με τα ολυμπιακά έργα σε πλήρη ανάπτυξη οι άνεργοι στην Ελλάδα ξεπέρασαν τους 540.000(11,3%)! Όσο για τις 600.000 θέσεις εργασίας που υπόσχονταν προεκλογικά ο Σημίτης, το 2.000, αποδείχτηκαν φάρσα….

67. Ολυμπιακή Αεροπορία : τον Οκτώβριο του 2003 η Ευρωπαϊκή επιτροπή στράφηκε κατά της Ελλάδας και έστειλε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τις παράνομες χρηματοδοτήσεις της Ολυμπιακής από την κυβέρνηση Σημίτη. Ζητούσε μάλιστα την επιστροφή της οικονομικής υποστήριξης χαρακτηρίζοντας αποτυχημένο το σχέδιο εξυγίανσης από το 1994 έως το 2002. Το Πασόκ αρνούνταν σταθερά «το ξεπούλημα των εταιριών στρατηγικής σημασίας». Θεωρούνταν επιβεβλημένες οι οικονομικές ενισχύσεις των προβληματικών ΔΕΚΟ επιβαρύνοντας τους φορολογούμενους με νέα βάρη και αυτό βαφτίζονταν "ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ". Ειδικά η «Ολυμπιακή Αεροπορία» κόστιζε 1,5 εκατομμύρια ευρώ ημερησίως στους Έλληνες φορολογουμένους, δηλαδή 550 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο! Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ προσπάθησαν ανεπιτυχώς να αποκρατικοποιήσουν(σοσιαλιστικός ορισμός της ιδιωτικοποίησης) την «Ολυμπιακή» ή να κοροϊδέψουν τους Ευρωπαίους με διάφορα τερτίπια, προς αποφυγήν ποινών. Ο Χρήστος Βερελής αφού «ξεχρέωσε» για ακόμα μια φορά με παράνομες εισφορές πολλών δις την Ολυμπιακή, την μετονόμασε σε «Ολυμπιακές αερογραμμές». Μέσα σε ένα μήνα το νέο σχήμα ήταν και πάλι ελλειμματικό και καταχρεωμένο! Η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε πρόστιμα πολλών δις για τις παράνομες κρατικές επιχορηγήσεις στην Ολυμπιακή.

Το πρόβλημα επιλύθηκε επί κυβέρνησης Καραμανλή και από τον Κώστα Χατζηδάκη με την πώληση της Ολυμπιακής στην MIG.

68. ΑΣΕΠ : κάτω από τους νόμους Πεπονή κατασκεύασαν τις περίφημες ‘αποκαταστατικές’ διατάξεις του άρθρου 25 και του Ν. 2190, που ουσιαστικά παραβίαζαν το νόμο για το ΑΣΕΠ, καταργούσαν την έννομο τάξη και ανάγκαζαν το ίδιο το ΑΣΕΠ να διαπιστώνει με εκθέσεις του χιλιάδες παράνομες κομματικές προσλήψεις κυρίως συμβασιούχων. Ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα πασοκοκρατείται, αφού επί 20 χρόνια είχαν διοριστεί πάνω από 1 εκ. ‘πράσινα’ παιδιά….. Παρόλα αυτά ο σοσιαλιστικός τύπος επιμένει ότι ο δημόσιος τομέας κατακλύστηκε από γαλάζια παιδιά. Καλό το παραμύθι αλλά χωρίς δράκους. Πολύ σωστά επισημαίνει ο Δ. Ρίζος : «πώς συμβαίνει η ΝΔ να διορίζει γαλάζια παιδιά στο δημόσιο και αυτά να τρέχουν να ψηφίζουν Πασόκ, αφού όλα τα συνδικάτα των εργαζομένων στο δημόσιο ελέγχονται από το Πασόκ». Προτεραιότητα στους διορισμούς έχουν πάντα τα «πράσινα παιδιά» και γι’ αυτό το Πασόκ και τα ελληνικά ΜΜΕ δημιουργούν με το παραμικρό τον σκανδαλοθηρικό θόρυβο των «γαλάζιων παιδιών». Έτσι ώστε όποιος θέλει να διοριστεί στο δημόσιο να μπορεί μόνο μέσω ΠΑΣΟΚ. Πρέπει όλοι οι Έλληνες να εμπεδώσουν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει κάθε δικαίωμα να διορίζει τους δικούς του και να «μην ανοίγει μύτη», ενώ εάν η ΝΔ προχωρήσει σε κομματικούς διορισμούς (όπως πολύ έξυπνα και ΕΜΜΕΣΑ με πατέντες τύπου ΑΣΕΠ το ΠΑΣΟΚ έκανε), τότε να κατηγορείται η ΝΔ για αναξιοκρατία και έλλειψη διαφάνειας στις προσλήψεις. Το ρεκόρ των διορισμών κατέχει το ΠΑΣΟΚ, που πέτυχε 180.000 (ΕΚΑΤΟΝ ΟΓΔΟΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ) προεκλογικούς διορισμούς στο δημόσιο ΜΟΝΟ την προεκλογική περίοδο του 1989!!!

69. Το φιάσκο της οδούς Νιόβη στις 23/9/1998 : με την καταδίωξη του επικίνδυνου Σορίν Ματέι που με μια χειροβομβίδα απέδειξε την πλήρη ανεπάρκεια της αστυνομίας και της ηγεσίας της. Τραγικό θύμα της ιστορίας, η 25χρονη Αμαλία Γκινάκη. Μετά το φιάσκο ο Σημίτης διόρισε αρχηγό της ΕΛ.ΛΑΣ τον αντιστράτηγο Γεωργακόπουλο, την ίδια στιγμή που ο εισαγγελέας Γεράκης ερευνούσε σκάνδαλα που εμπλέκονταν ο Γεωργακόπουλος. Αργότερα τον επιβράβευσαν με τη Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας του Υπουργείου Εσωτερικών.

70. Υπόθεση Πάσσαρης : δολοφόνησε δύο αστυνομικούς κατά τη διάρκεια απόδρασής του από το νοσοκομείο που είχε μεταφερθεί. Πρέπει να αναφέρουμε και τη μετέπειτα πλήρη αδυναμία σύλληψής του. Γιατί ο αστυνομικός να ριψοκινδυνεύσει τη ζωή του όταν είναι διορισμένος πρασινικαρτούχος;

71. Διαφθορά : το 2003 ο Μισέλ Ζοσεράν πρόεδρος της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας THALES κατήγγειλε για δωροδοκία μέλος της ελληνικής κυβέρνησης για να αναλάβει η εταιρεία του, την αναβάθμιση έξι φρεγατών του πολεμικού ναυτικού. Υποστήριξε ότι η δωροδοκία είναι αναπόφευκτη στην Κορέα, Ιταλία, Ελλάδα και Αφρική. Γαλλικές εφημερίδες υποστήριξαν με στοιχεία, ότι η ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων δόθηκε στους Αμερικάνους βάσει της μεγαλύτερης δωροδοκίας αφού ο THALES δωροδοκούσε τον υπουργό Άμυνας από 7% - 10% και δεν πήρε το έργο. Όσο για τη δωροδοκία ο Έλληνας αντιπρόσωπός τους του υπέδειξε ότι πρέπει να προβλεφτεί μια δωροδοκία ύψους 7%-10% στον Έλληνα υπουργό Άμυνας. Τελικά την ασφάλεια ‘κέρδισε’ η εταιρεία του Dick Cheney (αντιπροέδρου της Αμερικής) ο οποίος και απευθύνθηκε κατευθείαν στο Σημίτη και στο Χρυσοχοΐδη και όχι σε υπουργούς του.


72. Ναυάγιο ‘Σάμινα’ και οι σχέσεις του με τη διαπλοκή στη ναυτιλία. Αποτέλεσμα του ναυαγίου ήταν 83 νεκροί και δύο μήνες μετά η αυτοκτονία Σφηνιά. Ο Σημίτης ήταν αυτός που ενίσχυσε και υποστήριξε την “Minoan Lines” ώστε να κατακτήσει σχεδόν μονοπωλιακή θέση στη ναυτιλία. Έτσι η «Μίνοαν» λειτουργούσε ανεξέλεγκτα και χωρίς τους ιδιαίτερους και απαραίτητους ελέγχους. Τρεις μέρες πριν το ναυάγιο ο μηχανικός του Σαμίνα, Αντώνης Σορώκος στέλνει γραπτή αναφορά στην εταιρεία, κρίνοντας το πλοίο , αναξιόπλοο. Άσχετα από τις απόψεις μελών του πληρώματος δύο είναι οι εκδοχές του ναυαγίου. Ή το πλοίο είχε μηχανική βλάβη και κανείς δεν έδωσε σημασία ή τη βλάβη την παρουσίασε εκείνη τη στιγμή, λόγω της πλημμελούς συντήρησης. Το πλοίο βυθίστηκε 20 λεπτά μετά την πρόσκρουσή του στις Πόρτες, γιατί δε διέθετε στεγανά, που θα καθυστερούσαν ή θα απέτρεπαν τη βύθισή του. Οι χώροι που έπρεπε να είναι στεγανά είχαν μετατραπεί σε καμπίνες, ενώ τα σωστικά μέσα ήταν ανύπαρκτα. Οι μηχανισμοί του υπουργείου από την άλλη είχαν πραγματοποιήσει πλημμελείς ή εικονικούς ελέγχους αξιοπλοΐας που πολλές φορές συνοδεύονταν και από το αντίστοιχο φιλοδώρημα.

73. Για τέσσερα κακουργήματα ασκήθηκε δίωξη κατά του πρώην γενικού διευθυντή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Παπακωνσταντίνου και της χρηματιστηριακής εταιρείας ΑΡΤΙΟΝ για τα ομόλογα του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας (ΤΕΟ).

74. Ληστρικό πασοκικό σκάνδαλο 1 δις € στην ΕΑΒ : οι κυβερνήσεις του Πασόκ για να «στρογγυλοποιήσουν» τα τεράστια ελλείμματα της εταιρείας αλλά και κυρίως για να τα «εξαφανίσουν» κάτω από το χαλί, τα «έβαζαν» σε ειδικό λογαριασμό «αναπόσβεστων εξόδων ιδρύσεως της εταιρείας»!

75. Το 2001 το Πασόκ για να καλύψει ένα χρέος 2,8 δις έστησε τη μεγαλύτερη κομπίνα στην ελληνική ιστορία : το πράσινο δομημένο ομόλογο του 2001 με τις 18 τράμπες. Δομήθηκε ένα ομόλογο-τέρας ονομαστικής αξίας 6,1 δις Ευρώ και πάνω σ' αυτό "παίχτηκαν" 18 τράμπες (swaps). Το οφειλόμενο ποσό, από τους λάθος χειρισμούς από 2,8 δις Ευρώ ανήλθε στα 54 δις Ευρώ.

76. Η λεηλασία των ταμείων από το Πασόκ. Για τα ταμεία αυτά σήμερα κόπτεται... Το 2002 - 2003 χάθηκαν μόνο μέσω της "Ακρόπολις" χρηματιστηριακής, σε παιχνίδι με ομόλογα 5,5 εκ. €. Συνολικά χάθηκαν από τα σαΐνια του Πασόκ πάνω από 3,5 δις € (1,3 τρις δρχ.) μόνο από το 1999-2002. Και μιλάμε για τα λεφτά που τζόγαραν στο χρηματιστήριο, αφήνοντας λυτές και λυσσασμένες τις διοικήσεις των ταμείων να κάμουν παιχνίδι. Επένδυσαν 5,22 δις € συνολικά σε μετοχές και άφησαν μόνο με 1,76 δις €. Το 2002, ο Υπ. Οικονομίας Χριστοδουλάκης καλούσε τις διοικήσεις του ΙΚΑ να παίξουν σε πολυετή ομόλογα για να καλύψουν τα ελλείμματά τους.

77. Σκάνδαλο ΑΡΙΑΔΝΗ : το 2000 το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε 650 εκ. €, από την off shore εταιρεία ARIADNE S. A. (ISIN:XS0121591704) με έδρα το Λουξεμβούργο, βάζοντας υποθήκη μέχρι το 2013 τα έσοδα των λαχείων. Οι μίζες που έπεσαν ξεπερνούν τα 7,5 εκ. €. Το Πασόκ υποχρεούται να απαντήσει : ...το Πασόκ σφυρίζει ΚΛΕΦΤΙΚΑ!

78. Οι αμαρτωλές και ταυτόχρονα «ιερές» μπίζνες Πασόκ με τη Μονή Τοπλού ή πως παρέδωσαν 26.000 στρέμματα στη μονή Τοπλού σα να ήταν δικά τους. Φυσικά οι «ιερές» μπίζνες του «κινήματος» είναι «δημοκρατικές» και εγκεκριμένες από τους «αγωνιστές» της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης».

79. Η πώληση των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» έναντι του «ασήμαντου» ποσού των 11 εκατ. €, όταν τον Ιούνιο του 2004, έξι μήνες μετά τη συναλλαγή, διεθνής εταιρεία παροχής συμβουλών υπολόγισε την αγοραία αξία των Μεταλλείων στα 408 εκατ. €. Δηλαδή τριάντα πέντε φορές μεγαλύτερη της τιμής που τελικά ξεπουλήθηκαν με τις γνωστές μεθόδους Πασόκ και με συνοπτικές διαδικασίες. Ακόμα και η Κομισιόν βλέπει σκανδαλώδης παρατυπίες στη συγκεκριμένη υπόθεση!

80. Η είσοδος των ΜΑΤ στο Πολυτεχνείο το Νοέμβρη του 1995 επί υπουργίας Σήφη Βαλυράκη στο Δημοσίας Τάξεως. Χρειάστηκαν 20 κλούβες για να μεταφέρουν τους 472 συλληφθέντες εκ των οποίων οι 140 ήταν ανήλικοι. Τα ελληνικά ΜΜΕ ασχολήθηκαν ελάχιστα. Η είδηση «δεν έκαμε το γύρο του κόσμου»!!!

81.Εκποίηση 20 τόνων χρυσού από την Τράπεζα της Ελλάδος: Όταν οι σύντροφοι του κινήματος δεν άφησαν ούτε κολυμπηθρόξυλο από τα δημόσια ταμεία και τις τράπεζες, ενώ παράλληλα οι δανειακές υποχρεώσεις της Ελλάδας χτυπούσαν παγκόσμιο πρωταθλητισμό, τα οικονομολογικά σαΐνια της κυβέρνησης Σημίτη σοφίστηκαν νέες πατέντες!* Τον Αύγουστο του 2003, ντάλα κατακαλόκαιρο και μέσα στην δίνη που δημιούργησε η επίθεση στο Ιράκ στις 23 Μαρτίου του ίδιου χρόνου, (όταν οι Έλληνες έβλεπαν το Χρηματιστήριο Αθηνών στις 1400 μονάδες και τις υπό κατάρρευση σήμερα Morgan Stanley και Lechman να δίνουν τιμές για την Εθνική και την Άλφα γύρω στα 7(!) ευρώ), ο "σύντροφος" Σημίτης και η επιλογή του για την ηγεσία του κορυφαίου οργάνου την εθνικής οικονομίας κ. Γκαργκάνας, αποφάσισαν με πλήρη μυστικότητα να εκποιήσουν 20 τόνους από τα αποθέματα χρυσού της Ελλάδος. Μεταφέροντας εκτός της χώρας την ανάλογη ποσότητα από τα "χρυσά νομίσματα και τα πλακίδια που αγόραζε από τους ιδιώτες", -πρώτη φορά μετά την Γερμανική Κατοχή- επειδή -λένε οι κ.κ. του ΠΑΣΟΚ- "ο χρυσός σ΄ αυτήν την μορφή δεν ήταν εμπορεύσιμος(!)", ... έτσι αποφάσισε να "αναβαθμίσει" ποιοτικά αυτά τα χρυσά νομίσματα και πλακίδια που αγόραζε από το κοινό και να τα μετατρέψει σε ράβδους διεθνών προδιαγραφών που είναι... εμπορεύσιμες (!) "...Το ένα τέταρτο από αυτήν την ποσότητα (20 τόνοι) αποφασίσθηκε να πωληθεί προκειμένου να επενδυθεί σε ασφαλείς τοποθετήσεις που αποφέρουν αποδόσεις από 2 - 4% (!!!!) (όπως π.χ. ομόλογα ευρωπαϊκών κυβερνήσεων) έναντι της σχεδόν μηδενικής απόδοσης των τοποθετήσεων σε χρυσό (!!!!) και δεν τίθεται θέμα εκχώρησης του προϊόντος της ρευστοποίησης σε οποιονδήποτε τρίτο, η οποία άλλωστε αποκλείεται και από την ισχύουσα νομοθεσία..." *Αυτοί οι κύριοι σήμερα, βγαίνουν και μιλάνε για "διασφάλιση της δημόσιας περιουσίας" και "σκάνδαλα με ομόλογα"!

82. Σκάνδαλο Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος, ο "Mr. Φρουτάκιας", ο οποίος έπαιζε παράνομο τζόγο στο μαγαζί γνωστού τοκογλύφου των Πατρών, την ίδια στιγμή που ήταν Πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής καταπολέμησης του παράνομου τζόγου!!! Όταν τον έπιασαν στα πράσα, προσπάθησε να κάνει αλισβερίσι με τους δημοσιογράφους για να μη βγουν οι προσωπικές του ενασχολήσεις στη φόρα.

83. Τα άρματα μάχης Λέοπαρντ τα οποία η κυβέρνηση Σημίτη αγόρασε 7 (ΕΠΤΑ) φορές ακριβότερα απ' ότι η Τουρκία (2 δις δρχ.).

84.Τα προβληματικά γερμανικά υποβρύχια κόστους 750.000.000.000 δρχ. (750 δις, τιμή πενταπλάσια του πραγματικού κόστους)! Η Γερμανία ακόμα πιέζει την Ελλάδα για την αποδοχή της αγοράς!
85. Μόνο για τόκους από τα χρέη του Πασόκ, μία τετραμελής οικογένεια πληρώνει 4.000 ευρώ το χρόνο. Κάθε Έλληνας, μόνο για τόκους πληρώνει 1.000 ευρώ. Συνεπώς, κανένας Έλληνας δεν τολμά να φανταστεί τι θα γινόταν αν η κρίση είχε ξεσπάσει με κυβέρνηση Πασόκ και με τα δημοσιονομικά μεγέθη του 2004.

86. Η επιβολή υποχρεωτικής διόρθωσης των δημοσιονομικών στοιχείων, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά πέντε φορές! Η έκτη ήταν τον Απρίλιο του 2004 και αφορούσε φυσικά κυρώσεις στα δημοσιονομικά στοιχεία που παρέδωσε το Πασόκ στην κυβέρνηση της ΝΔ.

87. Το περίφημο «άρθρο 4» που κήρυξε «παράνομες» τις απεργίας με το πρόσχημα της εργασιακής ειρήνης για την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων.

88. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις σε καταναλωτικά είδη πρώτης ανάγκης έγιναν μεταξύ Δεκεμβρίου 2000 και Δεκεμβρίου 2003! Ξέρετε ότι το καλοκαίρι του 2003 μόνο τα οπωρολαχανικά αυξήθηκαν κατά 36%;
89. Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών: ένα νομικό κατασκεύασμα που εμπεριέχει ολόκληρη την κουλτούρα ατιμωρησίας και αποφυγής ευθυνών του «πανελλήνιου σοσιαλισμού» .

90."οι συμβασιούχοι" : Κατά την τριετία 2001-2004 το κίνημα προχώρησε στον διορισμό 250.000 συμβασιούχων στην δημόσια διοίκηση για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους, χωρίς να το επιτρέπουν τα οικονομικά δεδομένα της εποχής. Το ΠΑΣΟΚ τους διατήρησε σε καθεστώς ομηρίας, και έβαλε την επόμενη κυβέρνηση να τους μονιμοποιήσει. Πράγμα αδύνατο οπότε το ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε την κυβέρνηση της ΝΔ, ότι δεν προχώρησε στην μονιμοποίησή τους. Σύμφωνα με το συμβούλιο επικρατείας μονιμότητα εδικαιούντο όσοι υπάλληλοι κάλυπταν "πάγιες και διαρκείς ανάγκες", δηλαδή πολλοί λιγότεροι από όσους «αφιλοκερδώς» διόρισε η «μεγάλη δημοκρατική παράταξη».

90+1: «Σκάνδαλο Siemens» : Στα πρακτικά της δίκης για την Siemens στο Μόναχο είναι καταγεγραμμένο ότι για τις δουλειές της Siemens στην Ελλάδα δόθηκαν μίζες περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ. Μέχρι στιγμής είναι σίγουρο ότι ένα εκατομμύριο εξ’ αυτών μεταφέρθηκε στα ταμεία του Πασόκ, μέσω Τσουκάτου.

Όνειρο Προοδευτικής Νυκτός

Πρώτα ήρθαν οι Αλβανοί
Και πήραν τις δουλειές των χτιστών και των εργατών της γης
Κι εγώ, που δεν ήμουν τίποτα από τα δυό, είπα: "Καλά είναι..Γίνονται και οι δουλειές φθηνότερα".

Και μετά άρχισαν να κλέβουν τα σπίτια στα χωριά.
Αλλά εγώ, που δεν έχω σπίτι σε χωριό, είπα:
δεν πειράζει...

Τι κι αν μας μισούν,
κι αν δεν συνυπογράφουν ΑΟΖ...Τι κι αν έδωσαν τον Αυλώνα ΜΑΣ στον προαιώνιο εχθρό για να ελλιμενίζει το Στόλο του στα νώτα μας και να μας χτυπήσει πισώπλατα;
Ας είμαστε ανοιχτόμυαλοι...

Κι αυτά το ΟΥΚ και το Λιμενικό, όλοι Φασίστες είναι.
Μα συνθήματα ήταν αυτά στην παρέλαση;
Εκθέτουν τη χώρα διεθνώς!
Πώς; Οι Αλβανοί γράφουν στα σχολικά τους βιβλία για Τσαμουριά και Μεγάλη (Φυσική) Αλβανία;
Σιγά μην πέσουμε στο επίπεδό τους! Εμείς είμαστε Ελευθεριακοί!!!

Μετά ήρθαν οι Μαύροι

Και άρχισαν πουλώντας CDs και DVDs πειρατικά, καταστρέφοντας τα μαγαζιά
Κι εγώ, που δεν είχα videoclub ή δισκοπωλείο, είπα:
 Δεν πειράζει.
Αγόραζα και κανένα πειρατικό που και που.
Κι έκανα και το μάγκα στην παρέα παζαρεύοντας (άσχετα που τα μισά δεν «παίζανε»).

Και φέρανε πρέζα με AIDS και εξαπλασιάστηκαν τα κρούσματα στους εξαρτημένους
Αλλά εγώ, που εξαρτώμαι μόνο από τα λεφτά, είπα:
 και τι έγινε...
Βγαίνουν από τη μέση τα πρεζόνια.

Αργότερα ήρθαν οι Κινέζοι

Και έφεραν ρούχα φτηνά και παράνομα και ρήμαξαν τις βιοτεχνίες και τα μαγαζιά.
Κι εγώ, που φοράω μόνο ξένα επώνυμα, είπα :
άσε τη φτωχολογιά να ντυθεί φτηνά.

Και τι με νοιάζει που η Ιταλική Μαφία είναι από πίσω...
Ή μπας κι έχω φυτείες βαμβάκι και θα χάσω έσοδα;

Κάπου τότε ήρθαν οι Ρουμάνοι

Κλέφτες με ακροβατική δεινότητα που έμπαιναν και στα πιο ψηλά σπίτια.
Αλλά αγόρασα συναγερμούς και πόρτες ασφαλείας και χρηματοκιβώτιο.
Και είπα: Άσε τους χαζούς να ανησυχούν...
Και θαύμαζα πώς σκαρφαλώνανε τόσο ψηλά κάθε που έκλεβαν γνωστό μου.

Μαζί ήρθαν και οι Ανατολικιές
Και οι νέες κι όμορφες έγιναν πουτάνες και οι γριες γηροκομούσαν.
Και γαμούσαμε, εγώ κι οι φίλοι μου, μουνιά που δεν βλέπαμε ούτε στα όνειρά μας...
Και οι συνταξιούχοι χήροι παντρεύτηκαν με δέλεαρ τη σύνταξή τους...
Και οι αναλογιστικές μελέτες των ταμείων τινάχτηκαν στον αέρα...

Αλλά είπα:
Ας είναι καλά η ιδιωτική ασφάλεια, δεν έχω ν'ανησυχώ.

Κι αντί να υπάρχουν οργανωμένα και νόμιμα γηροκομεία,
Όπου οι γέροι θα ζούσαν παρέα με επιστημονική φροντίδα...
Οι φίλοι μου τους άφησαν απομονωμένους με γηροκόμες που τους κλέβουν
Και είπα: Καλύτερα, ας μείνουν στα σπίτια τους...

Ήρθαν όμως και οι Γεωργιανοί κι οι Ρώσοι

Ανήλεοι εγκληματίες, για τους οποίους η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμμιά αξία
Και πρώτα πήραν τον έλεγχο της νύχτας και την προστασία
Και οι φυλακές έγιναν το φέουδό τους και τα Καλάσνικωφ καθημερινότητα
Αλλά εμένα τι με νοιάζει; Μήπως έχω νυχτομάγαζο; Ας φροντίσει η Αστυνομία, τζάμπα (δεν) πληρώνω φόρους;;;

Και οι Πολωνές και οι Ουκρανές

Γίναν καθαρίστριες και υπηρέτριες και ξέμαθα να βάζω πλυντήριο και να σιδερώνω
Και η γυναίκα μου κάνει μανικιούρ κάθε εβδομάδα, οπότε γιατί να τα χαλάει;
Ούτως ή άλλως άμα δεν της έχω «γυναίκα» να καθαρίζει, κουράζεται και τσαντίζεται
Ενώ τώρα είναι ξεκούραστη από το άραγμα όλη μέρα στον καναπέ
Πώς πληρώνω; Εννοείται μαύρα, τρελός είμαι να μου βάλουν τεκμήριο;

Και η Ελλάδα έγινε ένα απέραντο Εργοτάξιο
Κι αντί να ανακαινιστούν τα παλιά, ωραία κτήρια, χτίζονταν ολοένα καινούρια
Και η Αθήνα απλώθηκε σα ροχάλα στο πρόσωπο της Αττικής
Και τινάχτηκε στον αέρα κάθε αστικός προγραμματισμός
Και χρειάστηκαν νέες γραμμές ΜιΜιΜι και ηλεκτροδότησης και υδροδότησης και αποχέτευσης και ΟΤΕ

Αλλά έχουμε μεγαλύτερα σπίτια και επιτέλους γίναμε «Όπως Αμερική»
Και κονομήσανε χοντρά οι εργολάβοι που χρησιμοποιούσαν ανασφάλιστο προσωπικό και φοροδιέφευγαν

Αρκετά αργότερα έφτασαν οι ΑφγανοΠακιστανοΜπαγκλαντεσιανοί
Καιρός ήταν γιατί οι Αλβανοί είχαν ακριβύνει πολύ
Άσε που σήκωναν κεφάλι και αγόραζαν και ακίνητα και γίνονταν κι εργολάβοι
Και τα σχολεία είχαν γεμίσει Ανατολικάκια (αλλά εγώ το δικό μου σε ιδιωτικό.)
Αυτοί μας έφεραν Ελονοσία (που είχε εκριζωθεί το 1973) και Ηπατίτιδες

Αλλά εγώ καίω ΚΑΤΟΛ όλη μέρα και βάζω ΑΟΥΤΑΝ και δε κινδυνεύω
Κι εμβολιάστηκα (πάντα Δημοσία Δαπάνη - τζάμπα εισφοροδιαφεύγω.)
Αυτοί κυττάνε τις γυναίκες μας σαν πουτάνες, γιατί δε φοράνε χιτζάμπ
Και κλέβουν τσάντες στο δρόμο και μέσα από τ' αυτοκίνητα
Και χτυπάνε αλύπητα ηλικιωμένους και γυναίκες και κλέβουν τα κοσμήματα σκίζοντάς τους τα αυτιά και τα μούτρα

Κι είπα στη γυναίκα μου:
Δε θα φοράς κοσμήματα και αντί για τσάντα θα φορά κατάσαρκα τα χρήματα και καλύτερα να κινούμαστε μόνο με πλαστικό χρήμα.

Τι πειράζει που έτσι θα παρακολουθείται κάθε αγορά μας; Είμαστε όμως ασφαλέστεροι

Μετά ήρθαν κι αυτοί από το Μαγκρέμπ
Και η Αραβική «Άνοιξη» γέμισε με τους καρπούς της την Ελλάδα
(ας είναι καλά οι Τούρκοι δουλέμποροι που έβγαλαν πάνω από 20 ΔΙΣ ευρώ από όσους μας ξερνάνε)

Κι αυτοί είναι χειρότεροι από όλους τους άλλους, γιατί είναι και φανατικοί Μουσουλμάνοι και απαίτησαν και Τζαμί στην Αθήνα, 200 χρόνια μετά που ξεφορτωθήκαμε το βδέλυγμα
Αλλά εγώ, που δεν έχω πατήσει Εκκλησία 25 χρόνια τώρα, είπα:
 Τι διαόλο; Φτιάξτε τους ένα Τζαμί
να προσεύχονται στο θεό τους που ζητάει τη σφαγή των αλλόθρησκων.
Εμείς ας είμαστε ανοικτόμυαλοι!!!

Και οι Γύφτοι όλης της Ευρώπης μαζεύτηκαν εδώ
Διωγμένοι από τις οργανωμένες χώρες, που αναγνωρίζουν τη γάγγραινα και την κόβουν
Και πήραν τον έλεγχο των χωματερών και έστησαν παράνομα παζάρια
Και κλέβουν ζώα και ρήμαξαν τα μέταλλα και τα καλώδια της ΔΕΗ

Και το ρεύμα κόβεται στα χωριά κάθε που κλέβουν μετασχηματιστές

Και ο ΟΣΕ καταστρέφεται από το ρήμαγμα και οι ΟΤΑ το ίδιο
Αλλά εμένα το μόνο που με πείραξε είναι που δεν είχαμε φώτα στο Λυκαβηττό
όταν έκλεψαν κι από εκεί τα καλώδια για το χαλκό
Εξάλλου δεν είναι πολιτικά ορθό να καταφέρομαι ενάντια στους Γύφτους,
δείτε τι ωραίοι που είναι στις ταινίες και στην Ισπανία (άσχετο που εκεί η Χωροφυλακή ελέγχει κάθε εβδομάδα τους καταυλισμούς τους)
Α, ναι: Και κατέλαβαν οικόπεδα και γη ιδιωτών και κρατική και την έκαναν καταυλισμούς και παράνομα χυτήρια.
Και πληρώνει αποζημιώσεις το Κράτος και η αναπνοή μας γίνεται βαριά από τα ιχνοστοιχεία που γεμίζουν την ατμόσφαιρα,
αλλά «άνθρωποι είναι κι αυτοί, πρέπει να ζήσουν»
Άλλωστε βαριέμαι να πάω στην ανακύκλωση ή να φωνάξω το Δήμο.
Οι Γύφτοι είναι πάντα εκεί για να πάρουν όποια παλιά συσκευή παρατήσω εκεί που δεν πρέπει.

Μ´αυτά και μ' αυτά το Κέντρο έγινε ακατοίκητο

Και πήρα τη γυναίκα και τα παιδιά και πήγα στα Βόρεια Προάστια
Εδώ είναι καλύτερα, άσε τους φτωχομπινέδες να τα βρούνε με το συρφετό
Κι αυτοί στον Άγιο Παντελεήμονα που φωνάζουν είναι Φασίστες
Εγώ, γνήσιο τέκνο της Γενιάς του Πολυτεχνείου, δεν μπορώ να ακούω τις παραφωνίες τους:
 Ζήτω η Παγκοσμιοποίηση και η Ανεκτική Κοινωνία!!!

Πώς είπατε; 20πλάσια πιθανότητα να εγκληματεί ο Αλλοδαπός;
Μα φταίει η κοινωνία μας που δεν τους δίνει όσα ζητάνε! Και πρέπει να πάρουνε και Άσυλο, είναι όλοι Πολιτικοί Πρόσφυγες.
Άσχετο που οι εταίροι μας σε αυτή την περίπτωση θα κλείσουν τα σύνορα.

Και που ρήμαξαν τα μαγαζιά του Κέντρου, τι πειράζει;
Εγώ μπαίνω στην Τζιπούρα (σιγά μην έπαιρνα station-wagon να με λένε οικογενειάρχη -
SUV που δείχνει ότι είμαι περιπετειώδης, άσχετο που το έβαλα μια φορά στην άμμο και φώναζα την ΕΛΠΑ να με βγάλει.),
χώνομαι στο, παράνομο - το ξέρω, διαβάζω εφημερίδες - MALL, ψωνίζω όσα αντέχει η κάρτα και φεύγω ασφαλής.

Πώς είπατε; Τα ξενοίκιαστα ανήκουν στα Ταμεία και θα μείνουμε χωρίς συντάξεις;
Καλά να πάθετε, είπαμε έχω ιδιωτική!!!
Μόνο που να. τώρα τελευταία άρχισα να φοβάμαι πολύ.
Είναι που μπαίνουν σε σπίτια Προαστίων και όχι μόνο κλέβουν αλλά και βιάζουν και χτυπάνε και σκοτώνουν.
Κι ένας φίλος που τον έκλεψαν είπε απλά: Ήταν η σειρά μου
Κι ένα σαν κι εμένα τον έσφαξαν λέει για μια κωλοκάμερα.
Και στο ναό-Βασιλόπουλο μπήκαν μέρα-μεσημέρι με Καλάσνικωφ.
Και οι φυλακές τιγκάρισαν και δε χωράνε άλλους.
Και κάθε μήνα η Αστυνομία συλλαμβάνει 15-20.000,
αλλά δεν έχουν πού να τους βάλουν και τους αφήνουν ελεύθερους και αυτοί ξαναεγκληματούν
(να, ο Πακιστανός που έσφαξε για την κάμερα είχε αφεθεί με «αποσυμφόρηση» - και τι όρος είναι αυτός, λες και οι φυλακές είναι λεωφόρος.)
Κι ούτε στην Εθνική κυκλοφορείς πια ήρεμος γιατί τρέχουν με κλεμμένα αυτοκίνητα οι λαθροδιακινητές
και γίνονται πολύνεκρα όταν τους κυνηγούν. Άσε που πυροβολούν ενάντια στην Αστυνομία και μπορεί να με πάρει καμμιά αδέσποτη
Και γύρισαν τα παιδιά μου δαρμένα και κλεμμένα από κάτι Αλβανάκια 2ης γενιάς.
Φαίνεται τελικά δεν ενσωματώνονται (όπως γνωρίζουν οι εταίροι μας εδώ και δεκαετίες)
και το περίφημο «χωνευτήρι» αποδείχτηκε ΜΥΘΟΣ σαν τη μπύρα, μόνο που δεν καταπίνεται.
Και με την κρίση δεν έχω πια χρήματα για security και patrol,
άσε που κι αυτοί αλλοδαπούς χρησιμοποιούν (βάλαμε τους λύκους να φυλάνε τα πρόβατα).

Είμαι κι αγύμναστος, γαμώτο.
Και μου έμεινε ξενοίκιαστο και το πατρικό στην Πλ. Βικτωρίας (ποιός πάει να μείνει μέσα στους Μαύρους.) κι έχει κι έξοδα και εισφορές.
Κι ο Στρατός; Τι κάνει ο Στρατός; Ξέχασα που εγώ έκανα μειωμένη σε θέση γραφείου (είχα σοβαρότερα πράγματα να κάνω.)
και ζητάω να επέμβει να μας σώσει, γιατί μας τρώνε ζωντανούς.

ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ: ΜΕΙΝΑΜΕ ΕΓΩ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ, ΠΡΩΗΝ ΕΥΠΟΡΟΙ, ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΤΟΥ ΣΑΛΟΝΙΟΥ ΚΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ, ΚΑΙ ΤΑ ΚΤΗΝΗ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΤΟΥ ΧΑΣΑΠΗ ΑΚΟΥΜΠΑΕΙ ΤΟ ΣΒΕΡΚΟ ΜΑΣ!!!